..

Thaise sletjes neuken in flevoland

Met de bus zijn we na een hobbelige rit over zeer slechte wegen door het chaotische verkeer, naar ons eerste hotel begeleid. Overal toeterende auto's, tuk-tuks, riksja's, met 5 of 6 naast elkaar op een 3 baan's weg. Langs de weg, zelfs op de rotonde en muurtjes lagen mensen te slapen. We waren direkt al onder de indruk van dit land en wisten dat dit een onvergetelijke vakantie zou worden. Uiteindelijk arriveerde we in een werkelijk prachtig hotel. Na een korte nacht en een heerlijk ontbijt vertrokken we voor een stadstour door Delhi.

Uiteraard is de chaos overdag nog veel groter en indrukwekkender. Tuk-tuks overladen met mensen, overvolle bussen waar zelfs mensen bovenop zitten, moeizaam vooruit komende riksja's met hele gezinnen erop, koeien die rustig midden op de weg liggen rond te kijken, lopende en overstekende mensen, zwerfhonden, rijdende kraampjes, mensen die nog langs de kant liggen te slapen en eenvoudige hutjes langs de kant.

Het is werkelijk niet te bevatten, zelfs na 2 weken India blijft het boeien. We bezoeken vandaag het monument van Ghandi, maken een rit met de riksja naar een moskee waar we allemaal een grote jurk aankrijgen, de mannen een doek als rok omgewikkeld om blote delen te bedekken. En dan op de blote voeten naar binnen, gelukkig liggen er overal doeken op de grond omdat de stenen vloer gloeiend heet is geworden.

Daarna met de riksja door de bruisende markt, de magere man die ons rijd, zwoegt zich door de hete nauwe drukke straatjes, zwaar werk, zoals hij zelf zegt. Er is echt van alles te koop, we komen oren en ogen te kort. Tussendoor neemt onze gids Ivonne ons mee naar een restaurant waar we na enkele goede tips van haar heerlijk eten. Iedereen is benieuwd naar elkaars eten en alle gerechten gaan de tafel rond zodat iedereen van alles kan proeven.

Dit zal de rest van de vakantie ook nog vaak zo gaan, dat schept meteen al een band met de groep, erg gezellig. De verkopers staan ons buiten alweer op te wachten en Ivonne begeleid ons naar de bus waar we hun koopwaar rustig kunnen bekijken. De volgende dagen rijden we steeds verder Rajasthan in.

Onderweg komen we o. Voor de vrouwen betekent dat prachtig fel gekleurde en versierde jurken. De mannen soms in jeans maar hoe verder we rajasthan inrijden steeds vaker met een soort wit laken dat ze als broek opknopen, een witte tulband en een witte blouse. Stel je van dat wit niet teveel voor, langs de weg zijn regelmatig waterputten en pompen waar men kan drinken, zichzelf kan wassen vaak met kleding aan, en lopen dan weer kletsnat door.

Geen probleem, het is zo droog met deze temperatuur. Verder zien we vele vrouwen met waterkruiken of manden met gras of stenen op hun hoofd, kudde's schapen, geiten, koeien begeleid door zowel mannen, vrouwen, als kinderen vanaf een jaar of 5!! Regelmatig komen we door prachtige kleine dorpjes met kleurige chaotische markten.

We bezoeken verschillende prachtige forten, haveli's en tempels, maar de meest indrukwekkende is toch zeker de rattentempel. Omdat we er toch in de buurt zijn vraagt Ivonne of we die willen bezoeken, we waren meteen enthousiast. Ook bij deze tempel de schoenen uit, De ratten worden vereerd door de lokale bevolking, omdat het volgens hen reïncarnaties van hun verwanten zijn. De tempel zelf was prachtig, eenmaal binnen zag je overal ratten over grond kruipen en in de hekjes klimmen.

Terwijl wij stonden te griezelen, kuste de lokale bevolking de grond!!! We bezoeken in de blauwe stad Jodhpur ook het prachtige Meherangarh Fort. En zoals op vele plaatsen zijn de mensen hier net zo nieuwsgierig naar ons als wij naar hen, wat als gevolg heeft dat we foto's van elkaar maken nadat we elkaar aangestaard hebben.

Ze willen ook graag met ons op de foto, zoals wij met hen en uiteindelijk lopen we allemaal tevreden verder. Hier krijgen we ook nog een demonstratie "tulband wikkelen". We rijden weer verder om ook de prachtige Taj Mahal te bezoeken, eerst in allerlei poses op de foto met de Taj Mahal op de achtergrond en natuurlijk de gelegenheid voor een leuke groepsfoto die, nadat we een uurtje rondgewandeld hebben, te koop aangeboden worden.

Als je besluit niet alles te kopen, lopen ze achter je aan terwijl de prijs nog eens aanzienlijk zakt. We komen hier ook zwaar verminkte mensen tegen die over de grond kruipend om geld schooien.

Maar niets was zo schrijnend als de vrouw die we op het station tegenkwamen met een zwaar ondervoed pasgeboren baby'tje op de arm. Het kindje had een flinke hazenlip en daarmee probeerde de vrouw haar geld te verdienen. Onze gids vertelde ons haar beter niets te geven, om het bedelen niet in stand te houden, dit kind kon overal kosteloos geholpen worden, maar wanneer de vrouw dat deed was ze haar inkomsten kwijt.

Triest dat zo'n kind daar de dupe van moet zijn. We reizen een stukje per trein, ook weer een geweldige belevenis, en vervolgen onze rit. We stoppen ook bij een klein dorpje om er door heen te wandelen. We zien de vrouwen voor de hut zitten, mannen slapen op een soort stretcher, kinderen spelen op straat en willen graag op de foto om daarna de foto's te bekijken.

We mogen soms ook binnen kijken. De koeienpoep word gedroogd en binnenshuis bewaard om de oven mee te stoken. We krijgen een demonstratie yoghurt maken en chiapati bakken. Ondertussen delen we snoepjes uit aan de kinderen en staan de verkopers ons alweer op te wachten. Tenslotte naar Varanasi, een rit van ruim km waar we ruim 8 uur over hebben gedaan. Niet erg, onderweg blijft het boeiend. De kleding van de vrouwen verandert weer van kleur, iets minder fel en minder versiering, maar nog steeds prachtig.

Ook komen we ondertussen mannen met geverfde gezichten en gevlochten haar tegen. En niet te vergeten de nieuwste mode!! Rood geverfd haar, beter dan grijs vinden ze!! In varanasi gaan we met een riksja tegen de avond door het zeer chaotische verkeer, naar de heilige rivier "de Ganges". Deze tocht per riksja is alweer een belevenis op zich, het is haast onmogelijk om door deze verkeerschaos te komen, het krioelt op de slechte wegen van allerlei toeterende voertuigen en lopende mensen en dieren.

Het is niet te beschrijven wat je allemaal ziet, en hoe druk het is, maar geweldig leuk om ook weer te beleven. Het is wel belangrijk je goed vast te houden, want de wegen zijn slecht en er is geen centimeter onbenut op straat, wat betekent dat je armen en benen binnenboord moet houden. Regelmatig lijkt het verkeerd te gaan, maar uiteindelijk komen we ongedeerd bij de beroemde ghats.

Hier staan de meisjes met bloemenmandjes met daarin een kaarsje ons al op te wachten om te verkopen. Het is ook hier overal druk, zowel op het water als op de trappen aan het water. Vlak voor zonsondergang stappen we met ons kaarsje op de boot om even langs de crematies te varen. Het is al donker als we daar aankomen en er branden verschillende vuren, alleen de mannen zijn bij een crematie aanwezig. We varen terug, omdat op de kade een dagelijks indrukwekkend ritueel is begonnen.

Onze plaatselijke gids prevelt een onverstaanbaar gebed en daarna laten we de brandende kaarsjes op het water glijden en doen een wens. Een prachtig gezicht al die vlammetjes op het donkere water. Als we terug zijn bij de riksja is het pikkedonker omdat de stroom weer uitgevallen is, we banen ons wederom een weg door de gezellige chaos naar ons hotel. De volgende ochtend zeer vroeg opnieuw naar de heilige rivier.

Het is een stuk rustiger, veel mensen liggen nog op straat te slapen, terwijl de zwerfhonden en heilige koeien tussen het afval dat overal op straat ligt naar eten zoeken. Bij de rivier aangekomen zijn er al vele mensen een bad aan het nemen in de heilige rivier, of doen hun wasje.

Weer bij de crematie's aangekomen is het wat rustiger dan in de avond. We bezoeken een crematie van dichtbij en worden uitgenodigd om ook de omringende huizen te bezoeken waarin de stervende liggen. Hier bedanken we voor!! We dwalen nog wat door de smerige straatjes van Varanasi en we krijgen natuurlijk weer allerlei souvenirs te koop aangeboden.

Daarna onder de indruk terug naar ons hotel om afscheid te nemen van de mensen die niet met ons verder reizen naar Nepal. Zonder gids hadden we het kantoor, nou ja, de tafel waar we onze paspoorten moesten laten zien nooit gevonden. Te voet met de koffers over de grens, daar nog een visum bij de Nepalese douane halen en op naar ons eenvoudige hotel.

Wat een verschil met India, geen chaotisch verkeer, geen bedelaars en opdringerige verkopers. Gewoon heerlijk rustig het stadje door wandelen. De volgende dag een tocht door prachtige natuur naar Pokhara waar we heerlijk kunnen wandelen, varen en prachtige souvenirs kunnen kopen.

We gaan 's avonds gezellig met onze beide lieve gidsen Ivonne en Onze Nepalese gids Dinesh, uit eten. Dan op naar Chitwan National Park. Ook nu weer genieten we van de prachtige natuur, en maken een stop onderweg om weer enkele lokale lekkernijen te proeven. We worden zeer vriendelijk ontvangen in ons eenvoudige resort. De volgende dagen maken we een tocht over het water en zien o.

We maken een tocht op de rug van een olifant en zien o. Op de terugweg naar het hotel worden we afgezet om nog wat plaatselijke winkeltjes te bekijken. Omdat het ondertussen donker is geworden is de hotelmedewerker naar ons op zoek gegaan, omdat hij bang is dat we verdwaald zijn in het donker. Hij begeleid ons naar het resort waar we een typisch Nepalese maaltijd krijgen die we na instructies van Dinesh met onze handen, dus traditioneel eten.

De volgende dag helaas alweer naar onze eindbestemming Kathmandu. Hier is het verkeer weer zeer chaotisch en de wegen erg slecht. In Kathmandu bezoeken we het gezellig en mooie Bakthapur met de kunstig bewerkte huizen en tempels. Daarna gaan we naar Bodnath, een prachtige tibetaanse stoepa met zijn gebedsmolentjes, waar ook weer een hele gezellige sfeer hangt. Omdat er nog tijd over is vragen onze gidsen of er iets is wat we nog graag willen zien. Unaniem besluiten we dat we heel graag het weeshuis in Kathmandu willen bezoeken waar zij zich beiden voor inzetten.

Als we toestemming hebben om langs te komen rijden we, nadat we wat kadootjes voor de kinderen hebben gekocht naar het weeshuis,waar we allerhartelijkst ontvangen worden door de kinderen en leiding. We schrikken van de erbarmelijke toestand waarin de 22 kinderen van 1 tot 12 jaar leven.

Gelukkig zijn de kinderen wel erg opgewekt. Ze moeten het hier hebben van sponsors, en die hebben ze helaas nog veel te weinig. De volgende dag vertrekken we zwaar onder de indruk naar het vliegveld, en nemen bijna huilend afscheid van Ivonne en Dinesh die het ons geweldig naar de zin hebben gemaakt.

Onze vlucht vanuit Delhi was 5 uur vertraagd i. Uiteindelijk om kwart over 7 na nog een uurtje wachten in het vliegtuig, vertrokken we naar Delhi. Daar werden we begeleid naar een wachtruimte voor transfer-vlucht. Hier moesten we helaas bijbetalen wegens overgewicht. Als we dat nou van tevoren geweten hadden…. Omdat we in Kathmandu al een flinke vertraging hadden, werd het wachten in Delhi flink verkort en kwam er na een rustige vlucht naar Amsterdam een einde aan onze indrukwekkende vakantie.

We vertrekken om We maken kennis met een in de USA Michigan wonende Amerikaan van Indiase origine die met een deel van zijn familie naar zijn geboorteland op bezoek gaat.

We zijn 4,5 uur kwijt. De informatie die we uit Rijswijk kregen met betrekking tot het Indira Ghandi International Airport stemde niet vrolijk: Alle formaliteiten verlopen vlot. De auto komt eraan. Een ruime witte Toyota. Als de remmen het nou maar doen! De chauffeur, die een week lang bij ons zal blijven is een kleine magere man die snel de loodzware koffer de auto in helpt.

Onderweg zien we de voorbereidingen voor de aanleg van een belangrijke metrolijn, e. Als we in de buurt van ons hotel komen slaat de schrik ons om het hart. Een sloppenwijk zonder weerga. Koeien en geiten wandelen door de verlaten donkere straten.

Moeten we hier overnachten? De ophaaltijd morgenochtend verschuiven we in overleg met Vishal van 9. Er is zowaar een minibar op de kamer en er staat ook nog een blikje bier in. Dat komt goed uit want daar ben ik wel aan toe. Blikje leeggedronken, slaappil genomen en naar bed. Het is half drie. De slaappil werkte uitstekend. Geslapen als een blok. De Hindustan Times ligt onder de deur geschoven. De koffie is oploskoffie en niet te drinken. India is overduidelijk een theeland.

De gids is een tamelijk lange jongeman en heet Abishek Kumar De kleine chauffeur blijkt Laxman Singh te heten. Het stuur in de Toyota zit rechts en wij rijden links. We hebben nog geen twee stappen uit het hotel richting auto gezet of de eerste bedelares komt al op mij af. Een magere vrouw van onbestemde leeftijd die met smekende handgebaren duidelijk maakt dat ze niets te eten heeft.

Wat moet je hier mee? Moet je die nou iets geven? Kleine kinderen verzorgen een kleine voorstelling: Daarna houden ze hun hand op. De gids adviseert om niets te geven.

Deze kinderen gaan niet naar school maar worden door hun ouders op pad gestuurd om te bedelen. Door wat te geven houdt je een en ander alleen maar in stand. Eerst gaan we naar het 15 kilometer ten zuiden van Delhi gelegen Qutab Minar. De plaats van het eerste moslim-koninkrijk in Noord India. We maken een foto van de 73 meter hoge toren en we bezoeken de resten van de Quwwat-ul-Islammoskee, de oudste moskee van het land.

We zien de onvoltooide Alai Minar en de uit de 5e eeuw stammende ijzeren pilaar. Interessant allemaal maar niet het Delhi waarvoor wij gekomen zijn. Een soort Arc de Triomphe ter nagedachtenis aan de in de eerste wereldoorlog gevallen Engelse en Indiase soldaten. Daar ontmoeten we de zuster van Abishek en haar man die vanuit Mumbai waar Abishek zelf ook vandaan komt op bezoek zijn in Delhi.

Abishek zegt in Delhi te studeren maar het wordt niet duidelijk wat dan wel. Over de indrukwekkende Rajpath naar het presidentieel paleis, met rechts het North Block en links het South Block en even verder het Parliament House. We geven aan dat we er hier niet uit hoeven want we vinden het allemaal niet zo bijster interessant.

Een verrassing is Humayuns Tombe, een prachtig gebouw ,lijkende op en voorloper van de Taj Mahal. Op de Taj Mahal na het mooiste gebouw dat we in India gezien hebben. Op het grasveld voor het mausoleum liggen een zevental honden te slapen. Ik maak een foto maar de gids waarschuwt niet al te dichtbij te komen. Die schijnt ergens apart iets te eten. Het restaurant wordt duidelijk praktisch alleen door westerse toeristen met hun gidsen bezocht.

Chicken Tandoori voor mij. Herma heeft een of ander tomatengerecht besteld en Abishek eet iets chinees. Het is allemaal behoorlijk pittig. Het restaurant schenkt geen alkohol dus nemen we er maar Cola bij. Op aandringen van de gids drinken we er ook nog een romig-zoete yoghurtdrank bij, die uitstekend smaakt.

Lassi De rekening bedroeg, geloof ik, ongeveer Rps. Wel regelt hij, op mijn verzoek, de aanschaf van een viertal blikjes bier. Het gesjouw langs van alles en nog wat maakt dorstig. Abishek, die zegt alleen te wonen in Delhi spreekt een nerveus en haastig soort Engels dat af en toe moeilijk te volgen is.

Soms knik ik dan ook maar instemmend terwijl ik er niet alles van begrepen heb. Het fameuze Rode Fort bekijken we alleen maar van de buitenkant hetgeen onze instemming heeft want we willen eigenlijk nu naar Chandni Chowk, het centrum van Old Delhi.

Een gebied met smalle straten en honderden winkeltjes, deels op straat. We maken een riksja-ritje door dit oude gedeelte en dat is een ervaring apart. De jonge man die ons door de nauwe straatjes fietst gaat op zijn beurt voor gids spelen en dat is erg vermakelijk. Dan naar de Jami Mashid moskee, de grootste moskee van India. De schoenen moeten uit en Herma moet in een soort jurk gehesen worden.

Waarom is niet duidelijk want ze is allesbehalve bloot gekleed. Waarschijnlijk omdat het een kleinigheid aan geld oplevert. Als laatste naar Raj Ghat, de plaats waar Ghandi op 31 januari werd gecremeerd, een dag nadat hij door een fanatieke hindoe was vermoord.

Dan hebben we de pap wel op. Elk een fles bier erbij Kingfisher, het nationale bier. Totaal Rps 12 Euro. Om kwart over 9 staat onze chauffeur al weer klaar voor de reis naar onze volgende bestemming: Dat wordt een ervaring apart. Het eerste gedeelte is het gewoon alleen maar druk, maar na een half uur komen we in een gigantische verkeersopstopping terecht. Dit slaat alles wat ik op dit punt ooit meegemaakt heb: Na een uur zijn we Delhi nog niet echt uit. Volgens Laxman komt dat omdat deze weg zowel naar het vliegveld als ook naar het industriële komplex Gurgaon voert.

Als we de afslag naar Gurgaon voorbij zijn wordt het wat rustiger. Naar Jaipur is het dan nog een kilometer. We zijn toe aan een sanitaire stop en gaan om die reden even bij een McDonalds aan. Op deze toch wel belangrijke verbindingsweg tussen Delhi 16 miljoen inwoners en Jaipur 4 miljoen rijdt van alles: Het eerste deel van het traject rijden we door een tamelijk dor en droog gebied maar wat later wordt het wat groener en verschijnen er velden met tarwe en mosterdzaad.

Langs de weg is het een gezellige bende: Soms is wat je ziet gewoon verbijsterend: Dat dit in een economische en nucleaire grootmacht mogelijk is! Na 2,5 uur zien we rechts bergen opdoemen. Met bier en cola erbij ca. We zien steeds grotere groepen met grote gele vlaggen getooide wandelaars. Volgens de chauffeur zijn dat aanhangers van de Krishna beweging die een voettocht maken naar een van hun tempels.

Of dit deel uitmaakt van het grote Holi-feest dat op 28 februari en 1 maart in heel India wordt gevierd is ons niet duidelijk. Wel dat de wandelaars die, naarmate we Jaipur naderen, in steeds grotere groepen langs de weg marcheren, onderweg op talloze plaatsen in tenten worden opgevangen om iets te drinken of gewoon uit te rusten. Op 65 kilometer van Jaipur gaat er een weg links naar het Sariska Nationale Park waar je tijgers in het wild kunt zien.

In Jaipur aangekomen krijgen we een al een voorproefje van wat we morgen te zien krijgen: Verder zien we het Stadspaleis en wijst de chauffeur ons op de ingang waar alleen de maharadja doorheen mag. Zo tegen een uur of vier komen we bij ons hotel aan. De gids is aanwezig en heet Narendra Singh. We spreken af dat we ons een beetje opfrissen en dat hij om 5 uur weer voor de deur staat.

Het bezoek aan de bazaar leidt tot een demonstratie kleedjes bedrukken en uiteraard een bezoek aan de belendende winkel waar we, meer om de gids dan om onszelf te gerieven, een shawltje en een stropdas met kamelen kopen. Daarna rijden we naar het Hawa Mahal, het ééndimensionale Paleis der Winden. Zoiets kun je net zo goed laten want kaarten met afbeeldingen van de Hawa Mahal worden je overal aangeboden, maar goed.

De gids vertelt dat Jaipur aan drie zijden omringd wordt door bergen de Aravli Hills. Alleen vanuit het zuiden is de stad toegankelijk. Alsisar Haveli aan de Sansar Chandra Road.

Een sprookjesachtig mooi hotel, met een fraaie binnentuin, terassen en een zwembad. Een kleine lusthof temidden van de herrie en de stank van de stad. Een fraaie ruime kamer die met een hangslot afgesloten moet worden.

Ook de eetzaal is een juweeltje. Schalen vol met flink gekruide vlees- en groentengerechten. Een half flesje rode wijn erbij.

Sarino of iets dergelijks, van de Merlotdruif. Wel duur, Rps Het personeel, allemaal mannen, is stemmig gekleed en draagt een tulband. Na het diner begint het te onweren en vervolgens te regenen. De kleine man die in de binnentuin een soort poppenkast heeft opgezet breekt de boel snel weer af.

Die heeft geen cent verdiend. Als het weer droog is maken we nog een kort wandelingetje buiten de poort waar we regelmatig door riksjarijders aangeklampt worden. Nog even voor onze kamer met een van de in Delhi aangeschafte blikjes bier buiten gezeten en daarna naar bed. Op naar het Amber Fort. Een beetje een toeristencircus. Met de olifant gaan we over het keienpad naar boven.

Wie ooit bedacht heeft dat het met een olifant moet is waarschijnlijk een slimme zakenman geweest, want dat stukje kun je net zo goed lopen. Er zijn in totaal olifanten, vrouwtjes en 1 mannetje, die elke dag vier keer op neer naar boven gaan. Het Amber Fort is een prachtig bouwwerk dat dateert uit Prachtig zijn de hoofdpoort de Ganesh Pol en het spiegelpaleis Sheesh Mahal. Dat gebouwtje is van binnen en van buiten overdekt met kleine stukjes spiegelend glas.

Hoog boven ons zien we het indrukwekkende Jaigarh Fort. Een soort balletje-balletje, een en ander tot vermaak van de omstanders. Na afloop kun je in een linnen zakje wat geld stoppen. We gaan naar een restaurant. Onderweg passeren we een marktplein waarop we een aantal varkens bezig zien tussen het afval. Het kan dus altijd nog gekker. We lunchen in het Peacock restaurant.

Navratan Curry met een glaasje bier erbij. In totaal 16 instrumenten voor het bepalen van de tijd, de positie van sterren en planeten en voor het trekken van horoscopen. Een merkwaardig landschap van stenen instrumenten. Een kunstwerk op zich.

Dan naar het stadspaleis. We laten het textiel- en wapenmuseum voor wat zij zijn, maken een foto van een van de olifanten voor de Rajendra Pol poort en bewonderen het niet voor publiek toegankelijke Chandra Mahal en de enorme zilveren urnen die Madho Singh II in , gevuld met Gangeswater, mee naar Londen nam om daar de kroning van Edward VII bij te wonen. De maharadja wilde geen gebruik maken van het Engelse kraanwater. Op mijn verzoek gaan we nog even naar de achterkant van het Hawa Mahal en dan zetten we er voor vandaag een punt achter.

In het hotel nog even een biljet van 50 Euro gewisseld. Zelfde koers als op het vliegveld: Na een biertje op het terras nog even in mijn eentje in de omgeving rondgewandeld. Het gebeuren duurt maar een minuut of vijf en de bedoeling is natuurlijk dat je een pop koopt. We noemen hem want het is een hij Mr. De vogeltjes in de binnentuin kwetteren er vrolijk op los. Vandaag gaan we naar Agra. Ook een dikke kilometer. Het verkeer hier blijft verbazingwekkend.

Pa voorop op de scooter, ma zit schrijlings achterop met een baby op schoot en tussen hen in geklemd nog een kleuter. Pa draagt als enige een helm. Vijf jongemannen achter elkaar op één bromfiets. Twee om een graspol kibbelende koeien midden op de snelweg. Op diezelfde snelweg een man die een tractorband voortrolt. Een kudde geiten en schapen waarbij de geiten parmantig vooroplopen. Als je denkt dat je alles meegemaakt hebt komt er een spookrijder ons tegemoet, op onze weghelft dus!

En later nog een en nog een. De reactie van onze chauffeur is laconiek: En dat is hier de mentaliteit: Niemand maakt zich druk, geen verontwaardigd geschreeuw of opgestoken middelvingers, wel veel claxongebruik, maar meer bedoelt om elkaar te waarschuwen dan wat anders.

Al met al is deze weg toch rustiger dan die van Delhi naar Jaipur. In de middenberm staan veelkleurige Bougainvilleachtige struiken maar wat de naam precies is weet Laxman ook niet. Op kilometer van Agra links een prachtige veelkleurige Hindoetempel Als we nog een kilometer van Agra zijn wordt een korte stop ingelast. Rajasthani Midway heet het hier.

Ook deze tent wordt voornamelijk bezocht door toeristen. We drinken wat maar vinden het te vroeg om te gaan eten. Bij het restaurant is natuurlijk ook weer de onvermijdelijke souvenirwinkel maar die negeren we. Links zien we weer schoorstenen van steenfabrieken. Op een 50 kilometer van Agra verlaten we Rajasthan en rijden we Uttar Pradesh binnen. Het Pompeï van India.

Die vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op want Pompeï werd bedolven terwijl Fatehpur Sikri gewoon achtergelaten werd. De gids heet Noor, is moslim en een bewonderaar van Clinton en Obama, niet van Bush. Het maakt hier inderdaad beetje verlaten indruk. Wel mooi is de nabijgelegen Jami Masjid moskee met de prachtige door Akbar gebouwde Buland Darwaza poort. Om half 3 drie komen we in Agra 1,4 miljoen inwoners aan. Het meest luxe hotel tot dusverre, maar niet zo leuk als het paleisje in Jaipur.

Op het dakterras eten we een kleinigheid. Rode wijn en cola. Uitzicht op de Taj Mahal. Een wandelingetje door de omgeving waarbij we voortdurend aangesproken worden door meneer S. Op zijn kaartje staan twee automobielen. Waarom hij dan zelf op een fiets-riksja rijdt is niet helemaal duidelijk. We spreken af hem morgenmiddag, na het bezoek aan de Taj Mahal, te zullen bellen voor een ritje door de stad.

Gisteravond geen eetlust genoeg meer om nog eens uitgebreid te gaan dineren dus, na een bad genomen te hebben, gaan we vroeg naar bed en tegen de verwachting in goed geslapen. Onze gids voor Agra belt nog om te vertellen dat we ook wat later kunnen vertrekken maar we hakken nu de knoop door: Wat doet een mens zich aan!

Vakantie is hard werken en thuis nagenieten, daar komt het eigenlijk op neer. Zonder ontbijt op pad dus. Naar de Taj Mahal, waar het allemaal om begonnen was. De gids heet Neeraj Gupta. Volgens hem staat de Taj Mahal bovenaan de Unesco-lijst van zeven wereldwonderen. De andere zes weet hij ook direct te noemen: Om kwart over 7 komen we aan. Wij zijn niet de eersten en ook niet de enigen die zo vroeg op pad zijn gegaan, maar echt druk is het nog niet. Het zicht is nog een beetje vaag, maar toch is de aanblik van dit witmarmeren mausoleum een fantastische ervaring.

Alleen dit gezien te hebben is de hele reis waard. De gids laat ons een klein uurtje alleen om rustig rond te lopen en te genieten. Terug naar het hotel. Na ons even opgefrist te hebben opnieuw op pad. Het Agra fort waar Sjah Jahan de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap sleet, met uitzicht op de Taj Mahal die hij voor zijn overleden echtgenote Mumtaz had laten bouwen.

Van het Agra Fort hebben we niet veel meegekregen want er dienen zich stofwisselingsproblemen aan, laat ik het netjes zeggen, en op mijn verzoek maken we snel een einde aan de excursie en gaan we terug naar het hotel.

Snel de meegebrachte pillen ingenomen en dagboek bijgewerkt. Een uurtje op bed en daarna de straat weer op. Jain vergeten we maar even. Op naar Purami Mandi.

Ogen tekort, ook al vanwege het razend drukke verkeer. Biertje op het terras en daarna self-service diner. Slaappil genomen en goed geslapen. We gaan weer op weg. Het is 10 uur. Op een bord staat: We komen door de heilige stad Mathura waar het bij een prachtige witte hindoetempel een drukte van belang is.

Volgens de chauffeur is men al druk met de voor bereidingen van het Holi-feest. Deze weg is minder druk dan die van Delhi naar Jaipur, maar daardoor ook wat saaier.

Links en rechts velden met tarwe. We bestellen de vertrouwde Navratan Kurma not to spicy. In de oprijlaan vertoont een slangenbezweerder zijn kunstjes, of eigenlijk doen de twee kleine slangetjes dat. Afgezet worden we in het Sara Green Hotel in Delhi. Een paar uurtjes op bed gelegen.

Van al dat autorijden wordt je moe. Tegen de avond een wandelingetjes door de fraaie binnentuin. Het hoogteverschil tussen terras en gazon heb ik niet in de gaten dus ik maak ook nog een doodsmak. Gelukkig niets aan de hand. Je zal op de avond van vertrek nog even je poot breken zeg! Het diner wordt geserveerd in dezelfde binnentuin. Er is ook nog een show met twee hindoe-danseressen. We hebben niet gegeten, want geen honger.

Om half 9 staat Laxman al weer voor de deur en gaan we op weg naar het vliegveld. We nemen afscheid van Laxman en Vishal en bereiden ons opnieuw voor op de chaos die hier zou heersen, maar daar is geen sprake van.

Alles verloopt snel en soepel. Het Indira Ghandi International Airport lijkt kleiner dan Schiphol, maar bedacht moet worden dat het vliegveld voor de binnenlandse vluchten waarschijnlijk veel groter is en zoiets hebben wij in Nederland natuurlijk niet. De faciliteiten vallen een beetje tegen. Een kop koffie ja, maar een drankje of een potje bier is hier niet te krijgen. We hangen hier maar een beetje rond. Vertrek om 1 uur 40!

Mijn laatste roepies geef ik aan een schoonmaker hier. Wat het geld betreft: Wisselen kan in de hotels. Daar zijn ze blij mee. Aankomst op Schiphol om half 6 in de morgen. Die 4,5 uur hebben we dus weer terug. Goed, alles gaat voorbij. Ook die 7,5 uur durende vlucht net als die hele reis naar India. Ik ben er echter van overtuigd: Over de organisatie in India, de gidsen, de chauffeur, niets dan lof! De contacten met NRV verliepen prima via de mail. Ons bezoek aan het Reiscafé was een goede aanvulling op alle schriftelijke info.

De tickets en vouchers waren op tijd binnen. De organisatie in India door Nirvana was perfect. Chauffeurs en gidsen waren altijd op tijd. De eerste 7 dagen hadden De eerste 7 dagen hadden we Raju als chauffeur. Erg bescheiden en rustig en sprak goed Engels. De andere chauffeurs hadden we slecht 2 à 3 dagen. De chauffeur in Khajurado was erg vriendelijk, maar begreep ons niet altijd en we konden er ook geen gesprek mee voeren.

De gidsen waren van zeer goed tot geweldig vooral die in Agra, Khajurado en Sarnath. Het was alleen jammer dat een aantal gidsen je toch steeds weer meenemen naar een winkel waar zij of de chauffeur een fooi van krijgen.

We hebben dit in veel landen al meegemaakt, en na een paar keer duidelijk te kennen gegeven dat we geen belangstelling hadden. We hebben echter best wel veel gekocht de koffers waren te zwaar , maar tijdens de vrije dagen bij winkeltjes welke we zelf uitzochten.

Geweldige hotels met uitgebreid ontbijt- en dinerbuffet. Tussen de middag namen we naan met een flesje cola. Waarschijnlijk hierdoor en de goede hotels hebben we eigenlijk geen gezondheidsproblemen gehad. Het kerstdiner in Agra was de 30 euro best wel waard. De alcoholische drankjes zijn ook erg duur. Als we de kans kregen gingen we naar een Wineshop. Je koopt daar dezelfde wijn of bier voor een kwart van de prijs.

Vaak een moeilijk onderwerp. NRV adviseert 3 euro per dag voor een gids en chauffeur We kregen, bij aankomst, een brief van Nirvana waarin zij o. Wanneer de gids de hele dag meegaat zelfs tussen de 15 en 20 euro Gezien de levenstandaard in India, ben ik er maar net tussendoor gegaan. Misschien voor jullie een punt om met Nirvana te bespreken. Het is ons goed bevallen om een paar extra dagen in Agra, Varanasi en Delhi te hebben.

Aangezien we erg individuele reizigers zijn, konden we op die manier zelf ook nog wat ondernemen Het etentje, dat ons de laatste dag, voordat ze ons naar het vliegveld brachten, door Nirvana werd aangeboden, was erg prettig en nuttig om de reis met hen te evalueren Henriëtte en Jan Dennebos.

Woensdag 10 november is het dan zo ver; we gaan vertrekken voor de reis die we eigenlijk al in gemaakt zouden hebben, maar door omstandigheden bij jullie wel bekend geen doorgang kon vinden. Om problemen op de weg voor te zijn gaan we in A-dam slapen en met de shuttlebus de andere dag naar Schiphol. Ruim op tijd zijn we daar en is het even zoeken om in te checken, de stoelen heb ik al elektronisch gereserveerd en ook het inchecken is zo gebeurd via de incheckpaal. Nu is het zaak om de bagage af te leveren en hebben we tijd voor het ontbijt en kan het wachten beginnen.

De bagage controle leverde wat problemen op, omdat er in de bagage van Lenny een zwarte vlek werd ontdekt. Na enkele controles werd er een klein mesje uit een tas gevist. Na overleg mocht het toch mee. Keurig op tijd vertrekken we en na een rustige vlucht landen we om Het vervullen van de formaliteiten is altijd een oefening in het onthaasten wat nog meer op de proef gesteld werd doordat twee koffers van deelnemers aan de rondreis niet meegekomen zijn.

Nu snel naar het hotel voor een verkwikkende slaap zodat we morgen uitgerust aan de rondreis kunnen beginnen. Redelijk uitgerust kunnen we vandaag Delhi gaan verkennen, het is zo groot dat er uiteraard keuzes gemaakt moeten worden.

Wie Thailand zegt, denkt gelijk aan de tuk-tuk waarvan er duizenden in BKK en andere steden rijden als een snelle goedkope taxi. Wie schets onze verbazing om door duizenden en in mijn beleving veel meer dan in BKK gewoon ingesloten te worden door tuk-tuks. Onze eerste bezoek is de Jama Masjid, de grootste moskee van India.

Hier worden voor het vrijdag gebed ongeveer Opvallend is dat de 4 minaretten naar buiten overhellen zodat zij bij bv een aardbeving niet op het hoofdgebouw terecht komen. Dit zullen we nog vaker zien. Vervolgens maken we per riksja een andere mogelijkheid is er niet een rondtour door de binnenstad smalle straatjes waar echt geen ander vervoer mogelijk is. Erg kleurrijk en een massa werk voor een installatie firma je gelooft je ogen niet als je ziet hoe alles aan elkaar geknoopt is wat betreft de elektrische bedrading en aansluitingen.

Wie India zegt, denkt gelijk aan de naam Ghandi die voor altijd verbonden is met dit land. Een bezoek aan het park waar de crematie heeft plaats gevonden wordt door ons met een bezoek vereerd. Ter nagedachtenis aan deze markante man is er een gedenkmonument geplaatst.

Ons laatste doel voor vandaag is de Qutab Minar, incl. Dit is de oudste moskee van India. Deze is opgebouwd met materialen van 27 andere moskees uit de omgeving die daarvoor afgebroken werden.

Het bijzondere van deze ijzeren zuil is dat daarop nog nooit enige roestvorming is ontdekt. Vermelding waard is het gegeven dat Delhi over Deze kunnen variëren van enkele bomen tot diverse vierkante kilometers.

Een reisdag van kilometer. Onze eerste kennismaking met het wegennet in India. Dat zo blijkt al snel als we Delhi verlaten hebben niet te zijn wat we gewend zijn,een veredeld karrenspoor of minder hetgeen de reistijd dan ook flink wat uren langer maakt. De naam snelweg is hier niet op zijn plaats dat snappen jullie wel, kuilen plassen en smal, hetgeen voor de bus betekent een lage gem.

Maar ja we moeten het ermee doen. India heeft niet beter en dat zullen we nog veel herhalen als we met zaken te maken krijgen die niet kloppen in onze ogen. Door omstandigheden is het reisschema veranderd, hier kom ik nog op terug. We logeren niet in Mandawa zoals de bedoeling was, maar in het mooie paleis van de Maharadja in Dundlod. Geweldig mooi hotel, maar doch met de nodige mankementen zoals snel zal blijken. Tijdens de rit door kleine dorpjes, een plaatselijke markt bezocht dat wel leuk en leerzaam is.

Kamelen voor de kar in plaats van ossen is in deze streek gewoon omdat er erg veel van zijn. Dit omdat we tegen de woestijn aan komen te verblijven en kamelen nu eenmaal het vervoermiddel zijn in de woestijn. Dat koeien heilige dieren zijn in India, wordt tijdens de rit wel duidelijk deze dieren worden dan ook geen strobreed in de weg gelegd wat ze ook doen bv je groentekraam half leeg eten.

We vervolgen onze reis naar Pushkar. Deze streek is zo welvarend geworden doordat het lag aan een belangrijke handelsroute. Gehandeld werd er in Opium, katoen en specerijen. Rond de binnenplaats speelde zich het beschermde leven van de vrouwen af in de vertrekken rond deze binnenplaats.

De mannen dreven de handel in de zitkamers, zittend op witte matrassen, welke zich ook rond deze binnenplaats bevonden. Na een enerverende rit zonder lunch, de chauffeur reed verkeerd en de gids had geen alternatief adres om te lunchen arriveerden we in Pushkar. Door overboekingen moesten we slapen in tenten. Op zich geen probleem maar door de overboeking was er een alternatief van uit de mottenballen gehaalde tenten die stonken.

Niet volgens de afspraken ingericht en nogal op zijn boerenfluitjes afgewerkt zoals bv vuile lakens, die op verzoek vervangen werden. Nostalgie met een hoofdletter. Met als gevolg nogal wat irritatie mede gezien de overgeslagen lunch wat de stemming niet ten goede kwam. Besloten werd om eerst te voet de markt te gaan bezoeken. Dit had een helende werking en bij terugkomst bleek door de organisatie het huiswerk overgedaan te zijn waardoor men akkoord ging om hier te slapen, een alternatief was er trouwens niet.

We beginnen met een bezoek aan de Pushkar fair, het jaarlijkse festival van een week dat zoveel bezoekers trekt. We worden opgehaald met de platte wagen, met natuurlijk een kameel ervoor. Zo gaan we op een ontspannen en gemakkelijke manier het terrein over. Een kermis zien we, als ook diverse kappers en natuurlijk wordt er druk gehandeld.

Zo vroeg is het er koud en branden er overal vuren. Rond het terrein zijn er zigeunerkampen, rondtrekkende stammen die herkenbaar zijn aan hun uiterlijk. Zij laten overal waar ze geweest zijn een duidelijk spoor na van een grote puinhoop, noem het maar gerust een kleine vuilnisbelt.

Volgens de gids zijn de meeste niet geregistreerd en is het niet duidelijk hoeveel inwoners India nu werkelijk heeft. Ook in de steden zoals New Delhi weet men bij lange na niet hoeveel mensen er leven, dit wijkt over het algemeen erg af van de officiële cijfers betreffende inwoner aantallen.

Na ons bezoek aan de markt lopen we naar het centrum waar de tempel van Brahma staat. Hiervan is er op de hele wereld maar één. Vandaar dat Pushkar voor vele nomaden een pelgrimsoord is. Volgens de overlevering liet Brahma hier 3 lotusblaadjes vallen, waardoor er 3 heilige meren ontstonden. Als gelovige moet men dan ook eenmaal deze tempel bezocht hebben, zoiets als Mekka voor de moslims.

Dit is dan ook goed te merken aan de grote stroom pelgrims die de hele dag in en door de straten gaan. Op onze wandeling door de stad bezochten we nog een woning om te zien hoe de mensen hier leven.

Iedere keer krijg je dan het idee dat het een model woning is. Als laatste bezoeken we het heilige meer ter plaatse waar de mensen net als in de Ganges een bad nemen en het water drinken. Dan in de bus voor de rit naar Jaipur die voor een groot gedeelte over de highway gaat redelijk snel dus.

De overnachting is in een 4 sterren hotel wat een verademing is na alle ontberingen van Pushkar. Jaipur; de roze stad genoemd, omdat de gehele oude binnenstad, omgeven door een kantelenmuur met 7 toegangspoorten, roze geschilderd is. De meest gangbare verklaring is dat dit gebeurd is naar aanleiding van het bezoek van de Prins van Wales in Roze is namelijk de kleur van welkom.

Het is eigenlijk geen paleis maar een gevel van 5 verdiepingen hoog met duizenden vensters waardoor de vrouwen van de koninklijke huishouding naar buiten konden kijken. Ook dit zouden we meer tegenkomen in diverse paleizen en forten. Aangekomen bij het Amberfort stond er een wachtrij van hier naar ginder, wat inhield 1. Met algemene stemmen werd er besloten naar boven te lopen 15 min. Het fort is in twee stijlen gebouwd: De oorzaak is erg eenvoudig de Hindoe prins trouwde om zijn rijk uit te breiden met een moslim prinses.

Beiden legt dat geen windeieren en worden zodoende schatrijk. In jeeps naar beneden vanwege dat er regendruppels gevoeld worden en men niet nat wenst te worden.

Op weg terug naar Jaipur gestopt bij het zomerverblijf van de koninklijke familie dat omgeven is door water. Verder naar de Jantar Mantar de beroemde sterrenwacht van Jai Singh 2 gebouwd in De bouw was een unieke prestatie 16 fijn afgestelde gemetselde instrumenten hebben elk een speciale functie. Sommige werken als zonnewijzer en anderen volgen de bewegingen van sterren en planeten.

Vervolgens naar het Maharadja Sawai Man Singh ll Paleis en groot museum, een gedeelte wordt nog steeds bewoond door nazaten van de Maharadja. Achteraf zal het meevallen en zijn we redelijk op tijd in Agra. Even wat meer over de rijstijl van de Indiërs, die is zo mogelijk nog erger dan wat we meemaakten in Indonesië. Toeteren is hier tot kunst verheven, en het is dan ook geen moment stil.

In alle toonhoogtes en stijlen, nodig of niet, er wordt getoeterd. Het staat ook gewoon op de vrachtwagens: Spookrijden hier is even gewoon als voor ons een schone broek aantrekken. Tijdens de rit enkele stops gemaakt om een standbeeld van Visha, een Hindoe God te bezichtigen en een mooie Hindoetempel en als laatste de verlaten stad Fatehpur Sikri.

Hier leefde en stierf de soefi-heilige Salim-Christhi. Vurig verlangend naar een troonopvolger bracht Akbar een bezoek aan deze heilige.

Deze voorspelde hem drie zoons en toen dit uitkwam maakte Akbar Sikri tot zijn hoofdstad en liet er een paleis bouwen dat erg goed bewaard is gebleven. Veertien jaar later werd de stad al weer verlaten. Iedereen zal vertellen dat watergebrek de reden is. Strategische redenen liggen meer voor de hand. Omdat er een plensbui losbarst gaat een bezoek aan de markt niet door en kunnen we vroeg naar de kamer.

Dit betekent voor iedereen vroeg uit de veren en op pad. De zon heeft nl. In dit Mausoleum werd zij begraven en later vond hij hier naast haar zijn laatste rustplaats. Bij de ingang is er strenge controle dat geldt voor vele zo niet alle bezienswaardigheden van enige betekenis men is oh zo bang voor aanslagen. Meteen als men binnenkomt is de Taj Mahal een blikvanger dat indruk maakt, het is een prachtig gebouw en als later de zon gaat schijnen inderdaad ook van kleur verandert.

Ook hier staan de minaretten naar buiten toe scheef zodat zij bij een eventuele aardbeving de Taj Mahal niet kunnen beschadigen. Verder staan er links en rechts helemaal symmetrisch moskeeën. Voor de bouw waren veel vaklieden nodig die rond het terrein woonden zodoende was er ook veel handel hetgeen te zien is aan de vele shops die er geweest zijn rondom het terrein. Dan op naar het ontbijt en rust om bij te komen van het vroege opstaan.

Hierna gaat het verder naar een Shiktempel die erg interessant blijkt te zijn. Achter de tempel is een gaar keuken, die 24 uur per dag open is en maaltijden verstrekt aan mensen die anders niet te eten hebben. Opgemerkt dient te zijn dat we op vele plaatsen de gaarkeukens hebben gezien van de overheid om mensen te eten te geven.

Verder gaat het naar het fort, dat gebouwd is door 4 generaties koningen. Hierin bevindt zich de Parel Moskee en een verscheidenheid aan paleizen en andere onderkomens, die Akbar heeft laten bouwen voor zijn 3 favoriete vrouwen Moslim en Hindoe wat de verschillende bouwstijlen weer verklaard teveel om op te noemen.

Wij hebben niet meer dan een goed uur. De later aangelegde engelse tuinen liggen er geweldig bij en dragen bij aan een erg mooi plaatje. Vandaag een reisdag maar voor een groot gedeelte met de trein. Ook heeft hij een openhaard. Ik trek mijn dikke jas en schoenen uit.

Hij wijst naar de keuken en zegt dat daar waarschijnlijk nog wel een fles Baileys staat in een van de kastjes en dat hij wel een lekkere mix weet met zelfgemaakte chocomelk.

Terwijl hij de open haard aansteekt, maak ik ons drankje klaar. In een van zijn kastjes vind ik de fles drank en in een ander kastje een steelpannetje. Ik breng wat melk aan de kook als ik hem hoor achter me. Hij begint me van achteren in mijn nek te zoenen en laat zijn handen onder mijn shirtje glijden. Ik merk dat de vlinders in mijn buik losgaan. Dat mij dit overkomt. Hij laat er geen gras over groeien en begint meteen met mijn broek los te knopen.

Hij laat zijn koude hand in mijn slipje glijden. Ik schrik van de kou op mijn poes en hij moet lachen. Ondertussen laat hij zijn hand wat verder glijden en ik voel zijn vingers tussen mijn lippen glijden. Ik kreun zachtjes en breng mijn benen wat verder uit elkaar. Ik begin te roeren en hij haalt zijn hand uit mijn slipje vandaan en pakt mijn roerende hand vast.

Samen roeren we de cacao door de melk. Opeens loopt hij achter mij vandaan en pakt twee mokken. Hij giet de Baileys in de mokken en pakt daarna de chocomelk van het vuur. Hij giet het bij de Baileys en zoekt naar de slagroom in zijn koelkast. Hij spuit het erover heen en giet nog wat karamelsaus over de slagroom.

Dan neem ik de slagroom en karamel mee. Ik heb een gevoel dat we dat nog wel kunnen gebruiken. Hij lacht ondeugend naar mij. In de woonkamer plof ik op de berenvacht voor het haardvuur en wacht op Tim. Dan geef ik hem de mok en neem zelf een slok van mijn drankje. De heerlijke chocomelk en Baileys geven mij een warm gevoel van binnen. Ik lik nog wat slagroom met karamel uit mijn mok vandaan. Tim begint opeens te lachen.

Wacht laat mij maar. Hij schuift naar mij toe en pakt mijn gezicht vast. Dan likt hij zachtjes het slagroom van mijn wang. Dan zoent hij mij en ik zoen hem innig terug. Ik leg mijn armen om zijn nek en hij duwt mij zachtjes op mijn rug op de berenhuid. Hij gaat tussen mijn benen liggen en gaat door met mij in mijn nek te zoenen. Ik begin aan zijn shirt te trekken en haal mijn handen zachtjes over zijn rug. Dan trek ik zijn shirt uit. Zijn gespierde sportlichaam komt tevoorschijn en mijn geilheid wordt meteen tien keer erger.

Ik kan niet geloven hoe graag ik hem wil. Alsof-ie gedachten kan lezen, rol hij van mij af en trekt mij bovenop hem. Ik lach naar hem en begin hem dan te zoenen. Ook mijn shirtje gaat nu uit.

Als ik alleen nog in mijn bh bovenop hem zit kijkt hij glimlachend naar mij terwijl hij met zijn vingers over mijn buik glijdt.

Ik heb genoeg gehoord. Ik wil hem in me. Ik begin hem hevig te zoenen terwijl hij mijn bh losmaakt. Als mijn borsten eindelijk verlost zijn van mijn beha, begint hij ze te likken en aan mijn harde tepels te zuigen. Ik begin zachtjes te kreunen. Dan begin ik hem in zijn nek te zoenen en ga langzaam naar beneden toe. Ik zoen hem op zijn borst, op zijn buik. Dan komt zijn harde lul tevoorschijn. Ik trek hem zachtjes af terwijl ik zijn lies zoen en zachtjes zijn ballen lik. Vanaf zijn ballen laat ik mijn tong langzaam over zijn lul naar boven glijden.

Geil kijkt hij mij aan en haalt zijn handen door mijn haar. Ik lik zachtjes over zijn eikel, laat mijn tong nog een paar keer over zijn hele lul glijden en breng dan zijn hele lul in mijn mond. Ik laat hem tot achter in mijn keel glijden en hij trekt steeds harder aan mijn haar. Ik laat hem steeds sneller in en uit mijn keel glijden en draai ondertussen met mijn tong om zijn eikel heen. Ik laat hem het ritme bepalen en af en toe stop ik even om over zijn eikel te likken.

Ik hoor hem steeds harder kreunen. Dan besluit ik te stoppen. Ik kom omhoog om hem te zoenen en dan duwt hij mij op mijn rug. Hij begint mijn broek te ontknopen en trekt hem uit. Als hij hem heeft omgeschoven, laat hij zijn hand in mijn slipje glijden.

Diep glijdt hij met zijn vingers bij mij naar binnen. Ik voel hoe makkelijk het gaat en merk al hoe onwijs nat ik ben. Dan trekt hij mijn slipje uit en trekt mij naar zich toe. Snel en ongeduldig laat hij zich in mij glijden. Ik kreun als ik voel hoe hij bij mij binnendringt. Ik zet mijn nagels in zijn been en meteen begint hij snel in mij te stoten. Ik voel zijn lust en beestigheid en wordt er zo opgewonden van. Ik kreun het uit. We kijken elkaar aan terwijl hij op zijn knieën zit en mij stevig bij mijn heupen vast heeft.

Hard stoot hij in mij en duwt mij aan mijn heupen tegen zich aan. Dan legt hij mijn billen weer op de grond neer en trekt mijn benen omhoog. Ik leg mijn benen in zijn nek terwijl hij weer begint te stoten. Ik voel hem zo diep en begin weer hard te kreunen terwijl ik om mij heen op zoek ben naar iets waar ik mij aan vast kan houden.

Ik zet mijn nagels in het berenvel waar we op liggen en geniet van de heerlijke seks. Hij laat zich uit mij glijden en pakt opeens de karamelsaus van het tafeltje. Hij laat een klein sliertje vanaf mijn navel tussen mijn borsten glijden. Dan doet hij hetzelfde met de slagroom en spuit de slagroom op mijn tepels. Ik sluit mijn ogen en voel nu zijn warme tong over mijn andere tepel.

Dan voel ik opeens ook zijn vingers tussen mijn schaamlippen glijden. Zachtjes laat hij zijn vingers rondjes draaien om mijn clitje heen en ik begin weer te kreunen. Dan laat hij twee vingers diep in mijn naar binnen glijden terwijl hij met zijn duim nog over mijn clit wrijft. Ik voel nu zijn tong vanaf mijn navel zachtjes likkend naar boven gaan. Het gevoel is heerlijk en ik geniet nog steeds kreunend met mijn ogen dicht. Opeens stopt hij met likken en ik open mijn ogen.



..



Neukmachine voor mannen escort limburg belgie


Een merkwaardig landschap van stenen instrumenten. Een kunstwerk op zich. Dan naar het stadspaleis. We laten het textiel- en wapenmuseum voor wat zij zijn, maken een foto van een van de olifanten voor de Rajendra Pol poort en bewonderen het niet voor publiek toegankelijke Chandra Mahal en de enorme zilveren urnen die Madho Singh II in , gevuld met Gangeswater, mee naar Londen nam om daar de kroning van Edward VII bij te wonen.

De maharadja wilde geen gebruik maken van het Engelse kraanwater. Op mijn verzoek gaan we nog even naar de achterkant van het Hawa Mahal en dan zetten we er voor vandaag een punt achter. In het hotel nog even een biljet van 50 Euro gewisseld.

Zelfde koers als op het vliegveld: Na een biertje op het terras nog even in mijn eentje in de omgeving rondgewandeld. Het gebeuren duurt maar een minuut of vijf en de bedoeling is natuurlijk dat je een pop koopt. We noemen hem want het is een hij Mr. De vogeltjes in de binnentuin kwetteren er vrolijk op los. Vandaag gaan we naar Agra. Ook een dikke kilometer. Het verkeer hier blijft verbazingwekkend. Pa voorop op de scooter, ma zit schrijlings achterop met een baby op schoot en tussen hen in geklemd nog een kleuter.

Pa draagt als enige een helm. Vijf jongemannen achter elkaar op één bromfiets. Twee om een graspol kibbelende koeien midden op de snelweg. Op diezelfde snelweg een man die een tractorband voortrolt. Een kudde geiten en schapen waarbij de geiten parmantig vooroplopen. Als je denkt dat je alles meegemaakt hebt komt er een spookrijder ons tegemoet, op onze weghelft dus!

En later nog een en nog een. De reactie van onze chauffeur is laconiek: En dat is hier de mentaliteit: Niemand maakt zich druk, geen verontwaardigd geschreeuw of opgestoken middelvingers, wel veel claxongebruik, maar meer bedoelt om elkaar te waarschuwen dan wat anders. Al met al is deze weg toch rustiger dan die van Delhi naar Jaipur.

In de middenberm staan veelkleurige Bougainvilleachtige struiken maar wat de naam precies is weet Laxman ook niet. Op kilometer van Agra links een prachtige veelkleurige Hindoetempel Als we nog een kilometer van Agra zijn wordt een korte stop ingelast. Rajasthani Midway heet het hier.

Ook deze tent wordt voornamelijk bezocht door toeristen. We drinken wat maar vinden het te vroeg om te gaan eten. Bij het restaurant is natuurlijk ook weer de onvermijdelijke souvenirwinkel maar die negeren we.

Links zien we weer schoorstenen van steenfabrieken. Op een 50 kilometer van Agra verlaten we Rajasthan en rijden we Uttar Pradesh binnen.

Het Pompeï van India. Die vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op want Pompeï werd bedolven terwijl Fatehpur Sikri gewoon achtergelaten werd. De gids heet Noor, is moslim en een bewonderaar van Clinton en Obama, niet van Bush.

Het maakt hier inderdaad beetje verlaten indruk. Wel mooi is de nabijgelegen Jami Masjid moskee met de prachtige door Akbar gebouwde Buland Darwaza poort. Om half 3 drie komen we in Agra 1,4 miljoen inwoners aan. Het meest luxe hotel tot dusverre, maar niet zo leuk als het paleisje in Jaipur. Op het dakterras eten we een kleinigheid.

Rode wijn en cola. Uitzicht op de Taj Mahal. Een wandelingetje door de omgeving waarbij we voortdurend aangesproken worden door meneer S. Op zijn kaartje staan twee automobielen. Waarom hij dan zelf op een fiets-riksja rijdt is niet helemaal duidelijk. We spreken af hem morgenmiddag, na het bezoek aan de Taj Mahal, te zullen bellen voor een ritje door de stad. Gisteravond geen eetlust genoeg meer om nog eens uitgebreid te gaan dineren dus, na een bad genomen te hebben, gaan we vroeg naar bed en tegen de verwachting in goed geslapen.

Onze gids voor Agra belt nog om te vertellen dat we ook wat later kunnen vertrekken maar we hakken nu de knoop door: Wat doet een mens zich aan! Vakantie is hard werken en thuis nagenieten, daar komt het eigenlijk op neer. Zonder ontbijt op pad dus. Naar de Taj Mahal, waar het allemaal om begonnen was.

De gids heet Neeraj Gupta. Volgens hem staat de Taj Mahal bovenaan de Unesco-lijst van zeven wereldwonderen. De andere zes weet hij ook direct te noemen: Om kwart over 7 komen we aan. Wij zijn niet de eersten en ook niet de enigen die zo vroeg op pad zijn gegaan, maar echt druk is het nog niet.

Het zicht is nog een beetje vaag, maar toch is de aanblik van dit witmarmeren mausoleum een fantastische ervaring. Alleen dit gezien te hebben is de hele reis waard. De gids laat ons een klein uurtje alleen om rustig rond te lopen en te genieten. Terug naar het hotel.

Na ons even opgefrist te hebben opnieuw op pad. Het Agra fort waar Sjah Jahan de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap sleet, met uitzicht op de Taj Mahal die hij voor zijn overleden echtgenote Mumtaz had laten bouwen. Van het Agra Fort hebben we niet veel meegekregen want er dienen zich stofwisselingsproblemen aan, laat ik het netjes zeggen, en op mijn verzoek maken we snel een einde aan de excursie en gaan we terug naar het hotel.

Snel de meegebrachte pillen ingenomen en dagboek bijgewerkt. Een uurtje op bed en daarna de straat weer op. Jain vergeten we maar even. Op naar Purami Mandi. Ogen tekort, ook al vanwege het razend drukke verkeer. Biertje op het terras en daarna self-service diner. Slaappil genomen en goed geslapen. We gaan weer op weg. Het is 10 uur. Op een bord staat: We komen door de heilige stad Mathura waar het bij een prachtige witte hindoetempel een drukte van belang is.

Volgens de chauffeur is men al druk met de voor bereidingen van het Holi-feest. Deze weg is minder druk dan die van Delhi naar Jaipur, maar daardoor ook wat saaier. Links en rechts velden met tarwe. We bestellen de vertrouwde Navratan Kurma not to spicy.

In de oprijlaan vertoont een slangenbezweerder zijn kunstjes, of eigenlijk doen de twee kleine slangetjes dat. Afgezet worden we in het Sara Green Hotel in Delhi. Een paar uurtjes op bed gelegen.

Van al dat autorijden wordt je moe. Tegen de avond een wandelingetjes door de fraaie binnentuin. Het hoogteverschil tussen terras en gazon heb ik niet in de gaten dus ik maak ook nog een doodsmak. Gelukkig niets aan de hand. Je zal op de avond van vertrek nog even je poot breken zeg! Het diner wordt geserveerd in dezelfde binnentuin. Er is ook nog een show met twee hindoe-danseressen. We hebben niet gegeten, want geen honger. Om half 9 staat Laxman al weer voor de deur en gaan we op weg naar het vliegveld.

We nemen afscheid van Laxman en Vishal en bereiden ons opnieuw voor op de chaos die hier zou heersen, maar daar is geen sprake van. Alles verloopt snel en soepel. Het Indira Ghandi International Airport lijkt kleiner dan Schiphol, maar bedacht moet worden dat het vliegveld voor de binnenlandse vluchten waarschijnlijk veel groter is en zoiets hebben wij in Nederland natuurlijk niet.

De faciliteiten vallen een beetje tegen. Een kop koffie ja, maar een drankje of een potje bier is hier niet te krijgen. We hangen hier maar een beetje rond. Vertrek om 1 uur 40! Mijn laatste roepies geef ik aan een schoonmaker hier.

Wat het geld betreft: Wisselen kan in de hotels. Daar zijn ze blij mee. Aankomst op Schiphol om half 6 in de morgen. Die 4,5 uur hebben we dus weer terug. Goed, alles gaat voorbij. Ook die 7,5 uur durende vlucht net als die hele reis naar India. Ik ben er echter van overtuigd: Over de organisatie in India, de gidsen, de chauffeur, niets dan lof! De contacten met NRV verliepen prima via de mail. Ons bezoek aan het Reiscafé was een goede aanvulling op alle schriftelijke info.

De tickets en vouchers waren op tijd binnen. De organisatie in India door Nirvana was perfect. Chauffeurs en gidsen waren altijd op tijd.

De eerste 7 dagen hadden De eerste 7 dagen hadden we Raju als chauffeur. Erg bescheiden en rustig en sprak goed Engels. De andere chauffeurs hadden we slecht 2 à 3 dagen. De chauffeur in Khajurado was erg vriendelijk, maar begreep ons niet altijd en we konden er ook geen gesprek mee voeren. De gidsen waren van zeer goed tot geweldig vooral die in Agra, Khajurado en Sarnath.

Het was alleen jammer dat een aantal gidsen je toch steeds weer meenemen naar een winkel waar zij of de chauffeur een fooi van krijgen. We hebben dit in veel landen al meegemaakt, en na een paar keer duidelijk te kennen gegeven dat we geen belangstelling hadden. We hebben echter best wel veel gekocht de koffers waren te zwaar , maar tijdens de vrije dagen bij winkeltjes welke we zelf uitzochten.

Geweldige hotels met uitgebreid ontbijt- en dinerbuffet. Tussen de middag namen we naan met een flesje cola. Waarschijnlijk hierdoor en de goede hotels hebben we eigenlijk geen gezondheidsproblemen gehad.

Het kerstdiner in Agra was de 30 euro best wel waard. De alcoholische drankjes zijn ook erg duur. Als we de kans kregen gingen we naar een Wineshop. Je koopt daar dezelfde wijn of bier voor een kwart van de prijs. Vaak een moeilijk onderwerp.

NRV adviseert 3 euro per dag voor een gids en chauffeur We kregen, bij aankomst, een brief van Nirvana waarin zij o. Wanneer de gids de hele dag meegaat zelfs tussen de 15 en 20 euro Gezien de levenstandaard in India, ben ik er maar net tussendoor gegaan. Misschien voor jullie een punt om met Nirvana te bespreken.

Het is ons goed bevallen om een paar extra dagen in Agra, Varanasi en Delhi te hebben. Aangezien we erg individuele reizigers zijn, konden we op die manier zelf ook nog wat ondernemen Het etentje, dat ons de laatste dag, voordat ze ons naar het vliegveld brachten, door Nirvana werd aangeboden, was erg prettig en nuttig om de reis met hen te evalueren Henriëtte en Jan Dennebos.

Woensdag 10 november is het dan zo ver; we gaan vertrekken voor de reis die we eigenlijk al in gemaakt zouden hebben, maar door omstandigheden bij jullie wel bekend geen doorgang kon vinden. Om problemen op de weg voor te zijn gaan we in A-dam slapen en met de shuttlebus de andere dag naar Schiphol. Ruim op tijd zijn we daar en is het even zoeken om in te checken, de stoelen heb ik al elektronisch gereserveerd en ook het inchecken is zo gebeurd via de incheckpaal.

Nu is het zaak om de bagage af te leveren en hebben we tijd voor het ontbijt en kan het wachten beginnen. De bagage controle leverde wat problemen op, omdat er in de bagage van Lenny een zwarte vlek werd ontdekt. Na enkele controles werd er een klein mesje uit een tas gevist. Na overleg mocht het toch mee. Keurig op tijd vertrekken we en na een rustige vlucht landen we om Het vervullen van de formaliteiten is altijd een oefening in het onthaasten wat nog meer op de proef gesteld werd doordat twee koffers van deelnemers aan de rondreis niet meegekomen zijn.

Nu snel naar het hotel voor een verkwikkende slaap zodat we morgen uitgerust aan de rondreis kunnen beginnen. Redelijk uitgerust kunnen we vandaag Delhi gaan verkennen, het is zo groot dat er uiteraard keuzes gemaakt moeten worden.

Wie Thailand zegt, denkt gelijk aan de tuk-tuk waarvan er duizenden in BKK en andere steden rijden als een snelle goedkope taxi. Wie schets onze verbazing om door duizenden en in mijn beleving veel meer dan in BKK gewoon ingesloten te worden door tuk-tuks. Onze eerste bezoek is de Jama Masjid, de grootste moskee van India. Hier worden voor het vrijdag gebed ongeveer Opvallend is dat de 4 minaretten naar buiten overhellen zodat zij bij bv een aardbeving niet op het hoofdgebouw terecht komen.

Dit zullen we nog vaker zien. Vervolgens maken we per riksja een andere mogelijkheid is er niet een rondtour door de binnenstad smalle straatjes waar echt geen ander vervoer mogelijk is.

Erg kleurrijk en een massa werk voor een installatie firma je gelooft je ogen niet als je ziet hoe alles aan elkaar geknoopt is wat betreft de elektrische bedrading en aansluitingen.

Wie India zegt, denkt gelijk aan de naam Ghandi die voor altijd verbonden is met dit land. Een bezoek aan het park waar de crematie heeft plaats gevonden wordt door ons met een bezoek vereerd. Ter nagedachtenis aan deze markante man is er een gedenkmonument geplaatst.

Ons laatste doel voor vandaag is de Qutab Minar, incl. Dit is de oudste moskee van India. Deze is opgebouwd met materialen van 27 andere moskees uit de omgeving die daarvoor afgebroken werden. Het bijzondere van deze ijzeren zuil is dat daarop nog nooit enige roestvorming is ontdekt. Vermelding waard is het gegeven dat Delhi over Deze kunnen variëren van enkele bomen tot diverse vierkante kilometers. Een reisdag van kilometer. Onze eerste kennismaking met het wegennet in India.

Dat zo blijkt al snel als we Delhi verlaten hebben niet te zijn wat we gewend zijn,een veredeld karrenspoor of minder hetgeen de reistijd dan ook flink wat uren langer maakt. De naam snelweg is hier niet op zijn plaats dat snappen jullie wel, kuilen plassen en smal, hetgeen voor de bus betekent een lage gem. Maar ja we moeten het ermee doen. India heeft niet beter en dat zullen we nog veel herhalen als we met zaken te maken krijgen die niet kloppen in onze ogen. Door omstandigheden is het reisschema veranderd, hier kom ik nog op terug.

We logeren niet in Mandawa zoals de bedoeling was, maar in het mooie paleis van de Maharadja in Dundlod. Geweldig mooi hotel, maar doch met de nodige mankementen zoals snel zal blijken. Tijdens de rit door kleine dorpjes, een plaatselijke markt bezocht dat wel leuk en leerzaam is. Kamelen voor de kar in plaats van ossen is in deze streek gewoon omdat er erg veel van zijn. Dit omdat we tegen de woestijn aan komen te verblijven en kamelen nu eenmaal het vervoermiddel zijn in de woestijn.

Dat koeien heilige dieren zijn in India, wordt tijdens de rit wel duidelijk deze dieren worden dan ook geen strobreed in de weg gelegd wat ze ook doen bv je groentekraam half leeg eten. We vervolgen onze reis naar Pushkar. Deze streek is zo welvarend geworden doordat het lag aan een belangrijke handelsroute. Gehandeld werd er in Opium, katoen en specerijen. Rond de binnenplaats speelde zich het beschermde leven van de vrouwen af in de vertrekken rond deze binnenplaats. De mannen dreven de handel in de zitkamers, zittend op witte matrassen, welke zich ook rond deze binnenplaats bevonden.

Na een enerverende rit zonder lunch, de chauffeur reed verkeerd en de gids had geen alternatief adres om te lunchen arriveerden we in Pushkar.

Door overboekingen moesten we slapen in tenten. Op zich geen probleem maar door de overboeking was er een alternatief van uit de mottenballen gehaalde tenten die stonken. Niet volgens de afspraken ingericht en nogal op zijn boerenfluitjes afgewerkt zoals bv vuile lakens, die op verzoek vervangen werden. Nostalgie met een hoofdletter. Met als gevolg nogal wat irritatie mede gezien de overgeslagen lunch wat de stemming niet ten goede kwam.

Besloten werd om eerst te voet de markt te gaan bezoeken. Dit had een helende werking en bij terugkomst bleek door de organisatie het huiswerk overgedaan te zijn waardoor men akkoord ging om hier te slapen, een alternatief was er trouwens niet.

We beginnen met een bezoek aan de Pushkar fair, het jaarlijkse festival van een week dat zoveel bezoekers trekt. We worden opgehaald met de platte wagen, met natuurlijk een kameel ervoor. Zo gaan we op een ontspannen en gemakkelijke manier het terrein over. Een kermis zien we, als ook diverse kappers en natuurlijk wordt er druk gehandeld. Zo vroeg is het er koud en branden er overal vuren. Rond het terrein zijn er zigeunerkampen, rondtrekkende stammen die herkenbaar zijn aan hun uiterlijk.

Zij laten overal waar ze geweest zijn een duidelijk spoor na van een grote puinhoop, noem het maar gerust een kleine vuilnisbelt. Volgens de gids zijn de meeste niet geregistreerd en is het niet duidelijk hoeveel inwoners India nu werkelijk heeft. Ook in de steden zoals New Delhi weet men bij lange na niet hoeveel mensen er leven, dit wijkt over het algemeen erg af van de officiële cijfers betreffende inwoner aantallen. Na ons bezoek aan de markt lopen we naar het centrum waar de tempel van Brahma staat.

Hiervan is er op de hele wereld maar één. Vandaar dat Pushkar voor vele nomaden een pelgrimsoord is. Volgens de overlevering liet Brahma hier 3 lotusblaadjes vallen, waardoor er 3 heilige meren ontstonden. Als gelovige moet men dan ook eenmaal deze tempel bezocht hebben, zoiets als Mekka voor de moslims.

Dit is dan ook goed te merken aan de grote stroom pelgrims die de hele dag in en door de straten gaan. Op onze wandeling door de stad bezochten we nog een woning om te zien hoe de mensen hier leven. Iedere keer krijg je dan het idee dat het een model woning is. Als laatste bezoeken we het heilige meer ter plaatse waar de mensen net als in de Ganges een bad nemen en het water drinken. Dan in de bus voor de rit naar Jaipur die voor een groot gedeelte over de highway gaat redelijk snel dus.

De overnachting is in een 4 sterren hotel wat een verademing is na alle ontberingen van Pushkar. Jaipur; de roze stad genoemd, omdat de gehele oude binnenstad, omgeven door een kantelenmuur met 7 toegangspoorten, roze geschilderd is. De meest gangbare verklaring is dat dit gebeurd is naar aanleiding van het bezoek van de Prins van Wales in Roze is namelijk de kleur van welkom.

Het is eigenlijk geen paleis maar een gevel van 5 verdiepingen hoog met duizenden vensters waardoor de vrouwen van de koninklijke huishouding naar buiten konden kijken. Ook dit zouden we meer tegenkomen in diverse paleizen en forten. Aangekomen bij het Amberfort stond er een wachtrij van hier naar ginder, wat inhield 1.

Met algemene stemmen werd er besloten naar boven te lopen 15 min. Het fort is in twee stijlen gebouwd: De oorzaak is erg eenvoudig de Hindoe prins trouwde om zijn rijk uit te breiden met een moslim prinses.

Beiden legt dat geen windeieren en worden zodoende schatrijk. In jeeps naar beneden vanwege dat er regendruppels gevoeld worden en men niet nat wenst te worden.

Op weg terug naar Jaipur gestopt bij het zomerverblijf van de koninklijke familie dat omgeven is door water. Verder naar de Jantar Mantar de beroemde sterrenwacht van Jai Singh 2 gebouwd in De bouw was een unieke prestatie 16 fijn afgestelde gemetselde instrumenten hebben elk een speciale functie. Sommige werken als zonnewijzer en anderen volgen de bewegingen van sterren en planeten. Vervolgens naar het Maharadja Sawai Man Singh ll Paleis en groot museum, een gedeelte wordt nog steeds bewoond door nazaten van de Maharadja.

Achteraf zal het meevallen en zijn we redelijk op tijd in Agra. Even wat meer over de rijstijl van de Indiërs, die is zo mogelijk nog erger dan wat we meemaakten in Indonesië. Toeteren is hier tot kunst verheven, en het is dan ook geen moment stil. In alle toonhoogtes en stijlen, nodig of niet, er wordt getoeterd. Het staat ook gewoon op de vrachtwagens: Spookrijden hier is even gewoon als voor ons een schone broek aantrekken.

Tijdens de rit enkele stops gemaakt om een standbeeld van Visha, een Hindoe God te bezichtigen en een mooie Hindoetempel en als laatste de verlaten stad Fatehpur Sikri.

Hier leefde en stierf de soefi-heilige Salim-Christhi. Vurig verlangend naar een troonopvolger bracht Akbar een bezoek aan deze heilige. Deze voorspelde hem drie zoons en toen dit uitkwam maakte Akbar Sikri tot zijn hoofdstad en liet er een paleis bouwen dat erg goed bewaard is gebleven. Veertien jaar later werd de stad al weer verlaten.

Iedereen zal vertellen dat watergebrek de reden is. Strategische redenen liggen meer voor de hand. Omdat er een plensbui losbarst gaat een bezoek aan de markt niet door en kunnen we vroeg naar de kamer. Dit betekent voor iedereen vroeg uit de veren en op pad. De zon heeft nl. In dit Mausoleum werd zij begraven en later vond hij hier naast haar zijn laatste rustplaats. Bij de ingang is er strenge controle dat geldt voor vele zo niet alle bezienswaardigheden van enige betekenis men is oh zo bang voor aanslagen.

Meteen als men binnenkomt is de Taj Mahal een blikvanger dat indruk maakt, het is een prachtig gebouw en als later de zon gaat schijnen inderdaad ook van kleur verandert. Ook hier staan de minaretten naar buiten toe scheef zodat zij bij een eventuele aardbeving de Taj Mahal niet kunnen beschadigen.

Verder staan er links en rechts helemaal symmetrisch moskeeën. Voor de bouw waren veel vaklieden nodig die rond het terrein woonden zodoende was er ook veel handel hetgeen te zien is aan de vele shops die er geweest zijn rondom het terrein. Dan op naar het ontbijt en rust om bij te komen van het vroege opstaan.

Hierna gaat het verder naar een Shiktempel die erg interessant blijkt te zijn. Achter de tempel is een gaar keuken, die 24 uur per dag open is en maaltijden verstrekt aan mensen die anders niet te eten hebben. Opgemerkt dient te zijn dat we op vele plaatsen de gaarkeukens hebben gezien van de overheid om mensen te eten te geven. Verder gaat het naar het fort, dat gebouwd is door 4 generaties koningen. Hierin bevindt zich de Parel Moskee en een verscheidenheid aan paleizen en andere onderkomens, die Akbar heeft laten bouwen voor zijn 3 favoriete vrouwen Moslim en Hindoe wat de verschillende bouwstijlen weer verklaard teveel om op te noemen.

Wij hebben niet meer dan een goed uur. De later aangelegde engelse tuinen liggen er geweldig bij en dragen bij aan een erg mooi plaatje. Vandaag een reisdag maar voor een groot gedeelte met de trein. Op tijd naar het station want je weet hier nooit of de trein op tijd is, te vroeg, maar bijna altijd te laat komt.

Een station als van deze omvang is voor ons westerlingen een belevenis. Er is van alles te doen, vooral verkopen van levensmiddelen en water.

Het meest bezienswaardige is als er een trein binnenrijdt dan krioelt het van mensen en begint de strijd voor een zitplaats. De mensen vervoeren vele dingen het varieert van apen tot huisraad. Wij hebben gereserveerde plaatsen, airco en een lunch, dit tot onze verrassing, wel een aangename. In de plaats van aankomst bleek dat de helft van de koffers niet meegekomen zijn en met de volgende trein komen.

Deze worden op het lunchadres afgeleverd. Na de lunch gaan we onder leiding van de plaatselijke gids een rondwandeling maken door het stadje Orchha. Als we even gelopen hebben horen we muziek dat afkomstig is van een groep zigeuners. Zij blijken bezig met een soort gebedsdienst voor hun Hindoegod dit zullen we ook nog meer zien. Verder naar het centrum Waar we de markt hebben rondgelopen, met uitleg van onze gids. Hierna tijd voor de foto ronde, waarna we terugkeerden naar de bus om onze reis voort te zetten naar Khajuraho.

Hier arriveren we als het al donker is. Khajuraho-dag; er is veel te zien zo zal blijken en we beleven een Hollandse dag namelijk op de fiets. Het plaatsje is al eeuwen oud en het herbergt vele tempels gebouwd tussen en na Chr. Het waren er 85 gesticht door even zo vele koningen. Nu zijn er nog 25 juweeltjes te bezichtigen.

De tempels waren eeuwenlang onvindbaar, daar zij door bossen verborgen waren. Juist ja; zoals de Angkor Wat. Een Britse ingenieur heeft ze herontdekt en zo kan de mensheid er weer van genieten. Het bijzondere aan deze tempels is dat ze vol staan met erotische afbeeldingen. Onze gids wist er niet alleen een goede uitleg van te geven maar ook perfect te vinden. De verklaring voor deze erotische afbeeldingen wordt verklaard door het feit dat de meeste Chandelas volgelingen waren van het Trantrisme.

Zij geloofden in het feit dat bevredigen van aardse behoeften een stap in de richting was om uit de cirkel van geboorte en wedergeboorte te komen. Verder op de fiets door het plaatsje om een heel ander tempel complex te bezichtigen, namelijk van het Jainisme. Een geloof ontstaan ver voor Chr. Twee bijzondere kenmerken hebben zij, namelijk zij doden geen levende wezens en eten volledig vegetarisch.

Het laatste kenmerk is dat zij als nudisten door het leven gaan. India kent geen schoolplicht wat resulteert in Een schoolplicht zou ook een wapen kunnen zijn om vooral de kinderarbeid terug te dringen. Maar dan wel controle. Terug bij het hotel is het tijd om te genieten van de zon en het water bij het zwembad. Sinds een dag zijn we ook getroffen door de darmbacterie.

Ik, Bert voor de tweede maal en Lenny moet er voor de eerste keer aan geloven. Op naar Varanasi, een 12 uur durende busreis maar niet saai.

We beginnen met de rit door een nationaal park wat afwisselende beelden te zien geeft maar ook ongemak. De eerste file wordt veroorzaakt door te brede vrachtwagens die elkaar niet kunnen passeren, als dit opgelost is gaan we verder. Afwisselend door dorpjes die overvol zijn, niet alleen mensen maar ook afval, veel afval overal waar je kijkt.

Je wordt er op den duur helemaal door gepakt als je niet oppast, vooral omdat je het niet verwacht, in een land als India waarvan je dacht dat het toch redelijk ontwikkeld zou zijn. Wat we zien is eigenlijk een constant gevecht om te overleven in een land met zoveel inwoners, 1.

Hierdoor staan een aantal zaken die voor ons gewoon zijn geweldig onder druk. Wat schijnbaar ook bij de cultuur hoort is dat je mannen overal ziet plassen tegen elke boom of muur. Kinderen nemen dit over zelfs als ze voor de deur zitten doen ze hun behoeften en zwaaien vrolijk naar de mensen die voorbij komen, wij dus. Terug naar de reis. De route geeft een sterk wisselend beeld van enerzijds heuvels dan weer rotsen en landbouwgronden.

Verder genieten we tijdens onze picknicklunch van het mooie uitzicht en komen zonder al teveel problemen in Varanasi. Wat opvalt is dat de vrachtwagens erg gedateerd zijn en daardoor nogal eens stil staan. Een sleepdienst is er niet, de wagens worden ter plaatse gerepareerd.

Dit varieert van een wiel wisselen tot het plaatsen van andere motoren, plus alles wat er tussen in zit. Olie en ander vuil laat men gewoon achter zoals stenen die men achter de wielen legt en gebruikt voor het afbakenen van het werkgebied hoezo veiligheidsdriehoek ze weten echt niet hoe deze eruit ziet.

Een beetje uitgeslapen het vertrek is pas om half negen als we vertrekken naar het pelgrimsoord voor de boeddhisten, namelijk Sarnath. Hier hield Boeddha voor 5 volgelingen zijn eerste preek. De toenmalige religieuze keizer Ashoka, liet ter plaatse een grote stoepa bouwen met diverse tempels eromheen. Daarna werd er besloten dat elk Boeddhistisch land in de wereld hier zijn eigen tempel zou krijgen. Het dorp lijkt dan ook op een wereldtentoonstelling waar een enorme rust heerst.

We zagen veel pelgrims uit diversen landen veelal begeleid door monniken. Hun bezoek geldt zeker de tempel waar men zegt een relikwie van Boeddha te bezichtigen is. In grote getale trekt men langs deze plek waar niet gefotografeerd mag worden, maar met de moderne techniek lukt dit van afstand toch uitstekend.

We zien hier onder andere boeddhisten uit Thailand-China-Indonesie en Tibet. Ook Hindoes komen hier om de zuilen van Ashoka die we ook in Delhi zagen te bekijken. Op deze zuilen die verspreid stonden over heel India staan verordingen van de keizer. Deze zuilen dateren van de 3e eeuw voor Chr. De teksten roepen op tot wijsbestuur en een levenswijze die in overeenstemming is met de leer van Boeddha.

In het aangrenzende Museum staat het ontbrekende bovenstuk van de zuil namelijk 4 leeuwenkoppen die de 4 windrichtingen aangeven. Dit nationale embleem van India komt voor op al het papieren geld. Het avondritueel bezocht dat extra feestelijk was vanwege het feit dat deze uitgezonden werd op TV. Wij hadden er mooi zicht op vanaf een hoog gelegen terras.

De koeien zijn heilige dieren heb ik al verteld en ze mogen doen wat ze willen. Een mooi voorbeeld zagen we onderweg terug naar het hotel: Het is dan wachten voor de eigenaar tot het beest wil vertrekken.

Terug bij het hotel zijn we getuigen van de aankomst van de bruidegom om naar zijn bruid te gaan die al in de feestzaal is. Maar dit gaat zomaar niet, hij moet eerst over de brug komen bij zijn schoonfamilie en als dit goedgekeurd wordt mag hij het lint doorknippen en naar zijn bruid gaan, waarna het feest losbarst. Gastvrij als zij zijn werden we ook uitgenodigd, maar helaas wij moesten de volgende dag om half zes opstaan.

Varanasi is een van de oudste steden van de wereld en het trekt al jaar bezoekers en pelgrims aan. De stad dankt daaraan ook zijn Indiase naam. Het hart van de stad ligt tussen de Varuna en de Assirivier die beide uitmonden in de Ganges.

Aan de Ganges zijn 85 ghats hetgeen poort betekent de trappen leiden naar de rivier. Hier nemen de mensen een bad in de Ganges en drinken bah het heilige water uit deze rivier.

Er wordt voornamelijk gebaad in de 5 heilige ghats. Al vroeg uit de veren deze morgen er staat een boottocht op het programma over de Ganges. Tevens laten we ter vergeving van Als we stroomafwaarts gaan komen we langs de crematie plaatsen waar niet gefotografeerd mag worden. Nadat we alles aanschouwd hebben gaan we te voet door de steegjes terug naar de bus. Onderweg komen we nog enkele lijken tegen die verpakt in gekleurde doeken door de familie naar de brandstapel gebracht worden.

Ook komen we een man tegen met een klein kindje, verpakt in een wit kleed, een kind wordt niet gecremeerd, maar na een korte ceremonie in het water gelaten.

De achterliggende gedachte is dat het nog een heel leven kan leiden waardoor het nog kans maakt op het nirwana. Volwassenen die overlijden en geen geld hebben bv zwervers, daarvoor wordt rondom de plaats van overlijden geld opgehaald.

Door te doneren hoopt men gevrijwaard te worden van onheil. Terug naar het hotel voor ontbijt, even nog wat rusten en de dag verder in gepaste rust door te brengen. We zijn namelijk vrij. Wij gebruikten de dag om wat spullen te vervangen die kapot of beschadigd waren zodat ze onbruikbaar zijn geworden. Het verkeer in Varanasi raast de hele dag maar door en het getoeter is niet van de lucht; oversteken is hier dan ook een kunst zoals in veel grote steden in Azië.

Vandaag gaan we India verlaten Nepal is onze volgende bestemming en wel de plaats waar Boeddha geboren is Lumbini. De rit erna toe is enerverend. We zijn al vroeg 6. Zo vroeg is er al veel te zien: In de dorpen waar we doorheen rijden worden de markten al druk bezocht en het verkeer als vanouds: In één zin samen gevat: Wat we al eerder meegemaakt hadden de lunch kon niet doorgaan daar het restaurant gesloten was. Deze keer 2 uur verder rijden en een kop soep genuttigd, om de grootste trek te stillen.

Het landschap verandert en de rijstvelden komen in beeld zover als men kijken kan. In India ziet men toch wel veel tractoren het werk doen. Deze worden veelal door de fabriek gefinancierd waar de mensen dan bijna een levenlang aan vast zitten om af te betalen. Ook komt het voor dat de boeren in coöperaties samenwerken om deze machines aan te schaffen en te financieren.

Via de bekende slechte wegen, waar soms wel aan gewerkt wordt, maar nooit gestructureerd. We hebben het idee dat men maar wat doet. Ook hebben we gezien en je gelooft je ogen niet dat er een nieuwe snelweg aangelegd wordt en de bomen die eigenlijk in de weg staan, gewoon blijven staan. Aangekomen in de Sunauli, waar we de grens met Nepal moeten passeren, is het een erg rommelig gebeuren.

Al wat kan rijden en spullen vervoeren wordt gebruikt om handel de grens over te brengen. Dat varieert van vrachtwagens tot fietsen met alles ertussen in. Wij steken de grens te voet over, maar de bagage gaat per riksja er wordt gevochten om te mogen rijden. De grens formaliteiten nemen een uur in beslag wat erg kort is. We vervolgen onze weg naar Lumbini en wat meteen opvalt: Redelijk op tijd arriveren we bij het hotel.

We beginnen de dag met een bezoek aan de plek waar Boeddha, uit de oksel van zijn moeder, zoals de overlevering verteld geboren is. Hier zijn vele overblijfselen van oude tempels te zien; een grote stoepa en een beeld van zijn moeder. De naam van de tuin waar dit alles te vinden is de Maya Devi Garden.

Om de plek waar Boeddha geboren zou zijn is een grote hal gebouwd waar de plek aangegeven is van zijn geboorte. Voor de Boeddhisten is het een bedevaartsoord. De achterliggende gedachte heb ik al eens verwoord. Vervolgens vervolgen we onze weg naar Pokhara waar we een dag zullen verblijven. Onderweg nuttigen we een picknick lunch op een mooie plek in de natuur. We rijden namelijk de hele dag door de bergen met prachtige vergezichten. Als we op een gegeven moment een brug passeren zien we in de verte dat er 3 crematies plaats vinden.

Waarom aan deze rivier? Dat heeft alles te maken met het feit dat deze rivier via enkele andere rivieren uitmondt in de Ganges. De as word in het water uitgestrooid alsmede bloemen en enkele kledingstukken en hup op weg naar, jawel, de Ganges. Mooi op tijd arriveren we in Pokhara. Zo doende was er nog tijd om te shoppen en een belofte in te lossen namelijk een pet meenemen uit Nepal.

In India was dit toch anders Een Indiër is afstandelijk en geeft je de indruk dat je blij moet zijn dat je in zijn land mag zijn. De service graad vinden wij ligt laag in de hotels en vraag geen 2 dingen tegelijk want daar komt niets van.

Meestal gebeurt er niets ze weten dan namelijk niet wat ze moeten doen. Dat begint eigenlijk al met de visum aanvraag wat niet klant vriendelijk genoeg overkomt. Als je langs de winkels loopt en je kijkt even langer komen ze wel naar je toe maar een Thank You is voldoende om rustig verder te kunnen kijken.

Op onze tocht langs de winkels kwamen we op deze manier in gesprek met de eigenaar van een shop. Hij bleek in Nederland geweest te zijn op de bekende plaatsen zoals Volendam en andere dammen. Via hem kwamen we ook het een en ander te weten over Nepal, zoals de leerplicht bv. Deze is er wel maar er is zo goed als geen controle. Ook dat er veel bedelaars zijn zoals in India en dat deze leefwijze van vader op zoon overgaat; niet alleen bedelen maar ook: Er wordt wel gefluisterd dat kinderen om deze reden verminkt worden.

Lekker aan het meer genietend van een kop koffie zagen we dat er wel controle is nl. Er werd namelijk snel ingepakt toen de stadswachten zich lieten zien. In de middag een lokale markt bezocht, eerst wandelen maar dit bleek geen optie veel te ver, met het openbaar vervoer verder maar. Een hele belevenis daar.

Het staan voor een westerling met normaal postuur, zoals ik, is niet mogelijk in de bus. Gebruik maken van de instaptreeplank kun je lekker staan, maar als je denkt nu is de bus vol kunnen er nog altijd een stuk of 6 bij. Deuren hebben ze niet in deze bussen, is maar lastig. De kaartverkoper steekt zijn been uit en de ingang is gesloten. Vandaag gaan we door het mooie Annapura gebied op weg naar het nationaal park Chitwan.

Als we enkele kilometers gereden hebben is er al de eerste fotostop een prachtig vergezicht op het Annapurna gebergte volgens onze Nepalese gids is de afstand km? Zo lijkt het enkele uren rijden. In de vlaktes die we doorrijden wordt veel rijst verbouwd met als goede tweede maïs. Het land wordt bewerkt met behulp van ossen dat levert mooie plaatjes op, maar voor de vrouwen op het land is het hard werken.

Omdat we vroeg op onze overnachtingplaats zijn wordt daar de lunch gebruikt. Waarna we op een ossenwagen naar een authentiek dorpje gaan, waar we ook nog het museum bezichtigen. Op de terugweg komt het bericht door dat er een neushoorn gezien is. We maken daarvoor een omweg, en inderdaad na een korte wandeling zagen we in de rivier een neushoorn aan het baden. Iets over de wegen: Dat levert net als overal wel files op. Waarna de slaap niet lang op zich laat wachten. In een huifkar gaan we op weg naar de opstap plaats voor Het is een 4 zits uitvoering.

Op zich wel gezellig om met meerderen op pad te gaan zo. Enkele dieren hebben we gespot zoals krokodillen-herten-samber deer en wat we ook veel zagen waren termietenheuvels, soms wel een meter of meer hoog. In de middag naar de rivier voor een kanotocht door het park, wat vogels gespot pauwen-ijsvogels en reigers terwijl de krokodillen een show hielden van wie de mooiste is.

Op elk strandje lagen er wel enkele. Na een tijdje verlaten we de kano en vervolgen met een wandeling door de jungle onder leiding van een ranger. Deze wist vele boeiende verhalen te vertellen over hetgeen we passeerden. Het einddoel van de wandeling is het Elephant Breeding Centrum een opleidingstrainingskamp voor olifanten. Tevens een plaats waar olifanten gefokt worden en nog niet zolang geleden een tweeling olifant geboren is. De Nepalese olifant heeft kleine oren, omdat deze gezien de temperaturen in Nepal weinig koeling nodig hebben.

Van daaruit zijn we na een korte wandeling en het passeren van een enge loopbrug, volgens Lenn, weer terug bij onze huifkar om terug te gaan naar het resort. Na het eten werden we verrast op een dansvoorstelling bij het kampvuur door dansers uit het dorpje, dat we gisteren bezocht hebben. Al vroeg uit de veren vertrek om 6. Een lange tocht staat ons te wachten welke achteraf qua tijd wel meeviel. De weg gaat door bergen en dalen wat vele mooie doorkijkjes oplevert.

De hele weg lang is er bedrijvigheid en zie je mensen op het veld werken dat meestal met de hand gedaan wordt. Voor we Kathmandu binnenreden werden we verrast door een geweldig kleuren spektakel. Het eerste dat we zagen waren de kleuren van de huizen Het deed pijn aan je ogen die kleuren Deze varieerde van gifgroen tot pimpelpaars en wat je nog meer kunt verzinnen.

Na aankomst in Kathmandu door het oude centrum gewandeld. Je blijft er fotograferen o. Hier en dat is niet vreemd in India en Nepal lopen er mensen speciaal aangekleed rond met mooie baarden, maar pas op als je een foto maakt.

Dan komen ze met het geldpotje dat ze onder hun kleding houden en moet je betalen. Zo ook met slangen bezweerders en wat al niet meer op den duur roept dat alleen maar ergernis op. In ons resort zijn we helemaal ontwend dat er opdringerige verkopers zijn.

Welke hier in grote aantallen weer aanwezig zijn. Wat zeer bijzonder is: Zij is van iedereen afgesloten, alleen haar familie mag hier aanwezig zijn en af en toe mag zij voor het raam zitten om zich aan het volk te vertonen. Dit blijft zo tot zij ongesteld wordt dan is het over en wordt ze zonder enige voorbereiding de maatschappij ingeschopt. Dat dit problemen oplevert is geen wonder, aan iemand die zo wereld vreemd geworden is heeft niemand een boodschap.

De dag begint voor ons al vroeg en wel om 5. Het vertrek is gepland om 7. Men wil geen risico lopen dat het zicht zo beperkt is dat het niet de moeite loont om te gaan vliegen. De vluchtprijs is zodanig dat men en dat zal de ervaring wel geleerd hebben geen boze klanten wil hebben.

Als we om 7. Volop mogelijkheden om te fotograferen en hebben dan ook de geweldige plaatjes geschoten, zoals dat heet. De Mount Everest is een reus om nooit meer te vergeten, indrukwekkend. Alles ging in een prima ontspannen sfeer. Bij terugkomst stond voor ons de bekende picknickbox ontbijt klaar, waarna we met het hele gezelschap aan het programma voor deze dag konden beginnen. Ons eerste bezoek geldt de stoepa Bodnath de grootste van Nepal en van de wereld zegt men hier Eén van de belangrijkste centra van het Tibetaanse Boeddhisme.

Vanuit de lucht gezien lijkt deze stoepa op een grote mandala. Hierna rijden we door naar Bhaktapur welke een van de 3 koningssteden is. In Bhaktapur is de tijd stil blijven staan het lijkt of de tijd geen vat heeft gekregen op dit stadje. Het leven speelt zich hier nog af als jaar geleden. Op straat worden nog vele oude ambachten beoefend. Het centrum is een groot monument. Het valt dan ook onder het Unesco werelderfgoed.

Erg grappig is dat hier al jaren de senioren hangplekken gemeen goed zijn. Op naar ons volgende doel en dat is een bijzondere plek en wel de Hindoe tempel: Pashupatinath aan de Bagmati rivier. Een tempel die voor niet-Hindoes verboden terrein is. Hier komen veel heilige mannen om te sterven en gecremeerd te worden. Op het tempelcomplex zelf mogen we niet komen maar aan de overkant van de rivier op de oever kan men de rituelen voor de crematie volgen. Op het moment dat wij aanwezig zijn vond er een lijkwassing plaats een ritueel dat we met respect voor de overledenen volgen.

Na de lijkwassing nemen de naaste vrouwelijke leden van de familie afscheid, dit omdat er in het verleden een aantal vrouwen zich op de brandstapel wierpen uit verdriet.

Vandaar dat er bij de crematie zelf, die elders aan de oever plaatsvindt, alleen de mannen aanwezig zijn. Wij vonden het bijzonder dat we bij dit alles aanwezig mochten zijn, al was het op gepaste afstand.

Tijdens het eerste uur dat we vlogen voor de mensen aan de rechterkant in het vliegtuig een prachtig uitzicht op de Himalaya In Delhi is nog een bezoek gepland om de middag door te komen, voor het afscheidsdiner. Het bezoek geldt het huis van aanbidding, ook wel Lotustempel genoemd, naar de vorm. Deze religie is ontstaan in Dan naar onze dagkamer. Gelukkig, voor ieder stel een kamer om zich op te frissen te rusten en zich gereed te maken voor de terugvlucht naar A-dam.

Althans voor de rest van de groep, wij gaan op weg naar Thailand. We kunnen nog wel, na de douane, koffie drinken met een deel van de groep. Wij vliegen naar BKK voor een vervolg van de vakantie met als eindbestemming, na de rondreis door noord Thailand, Hua Hin voor een welverdiende strand vakantie na al deze inspanningen. Groeten, Bert en Lenny. Onze reis begint in Nederland met 13 uur vertraging.

Het toestel in Delhi kan niet naar Amsterdam vertrekken vanwege mist. Uiteindelijk wordt een ander toestel ingezet. We arriveren dus met achterstand in Delhi. We hebben alles uiteindelijk weten in te halen, maar optionele excursies zaten er niet i We hebben alles uiteindelijk weten in te halen, maar optionele excursies zaten er niet in.

In Delhi worden we door de lokale vertegenwoordiger en een chauffeur opgewacht. Na ons in het hotel te hebben opgefrist, verzorgt de chauffeur een stadstour. We doen Rajghat aan waar Mahatma Ghandi gecremeerd is. Veel meer dan in andere Aziatische landen is het hier echt een mierenhoop.

Alles krioelt door elkaar. Als het donker wordt rijden we lands de parlementsgebouwen die mooi verlicht zijn. De volgende ochtend worden we door de lokale gids rondgeleid door Humayuns Tomb. Hij giet het bij de Baileys en zoekt naar de slagroom in zijn koelkast. Hij spuit het erover heen en giet nog wat karamelsaus over de slagroom.

Dan neem ik de slagroom en karamel mee. Ik heb een gevoel dat we dat nog wel kunnen gebruiken. Hij lacht ondeugend naar mij. In de woonkamer plof ik op de berenvacht voor het haardvuur en wacht op Tim. Dan geef ik hem de mok en neem zelf een slok van mijn drankje. De heerlijke chocomelk en Baileys geven mij een warm gevoel van binnen. Ik lik nog wat slagroom met karamel uit mijn mok vandaan. Tim begint opeens te lachen. Wacht laat mij maar.

Hij schuift naar mij toe en pakt mijn gezicht vast. Dan likt hij zachtjes het slagroom van mijn wang. Dan zoent hij mij en ik zoen hem innig terug. Ik leg mijn armen om zijn nek en hij duwt mij zachtjes op mijn rug op de berenhuid. Hij gaat tussen mijn benen liggen en gaat door met mij in mijn nek te zoenen. Ik begin aan zijn shirt te trekken en haal mijn handen zachtjes over zijn rug. Dan trek ik zijn shirt uit. Zijn gespierde sportlichaam komt tevoorschijn en mijn geilheid wordt meteen tien keer erger.

Ik kan niet geloven hoe graag ik hem wil. Alsof-ie gedachten kan lezen, rol hij van mij af en trekt mij bovenop hem. Ik lach naar hem en begin hem dan te zoenen. Ook mijn shirtje gaat nu uit. Als ik alleen nog in mijn bh bovenop hem zit kijkt hij glimlachend naar mij terwijl hij met zijn vingers over mijn buik glijdt. Ik heb genoeg gehoord. Ik wil hem in me. Ik begin hem hevig te zoenen terwijl hij mijn bh losmaakt. Als mijn borsten eindelijk verlost zijn van mijn beha, begint hij ze te likken en aan mijn harde tepels te zuigen.

Ik begin zachtjes te kreunen. Dan begin ik hem in zijn nek te zoenen en ga langzaam naar beneden toe. Ik zoen hem op zijn borst, op zijn buik.

Dan komt zijn harde lul tevoorschijn. Ik trek hem zachtjes af terwijl ik zijn lies zoen en zachtjes zijn ballen lik. Vanaf zijn ballen laat ik mijn tong langzaam over zijn lul naar boven glijden. Geil kijkt hij mij aan en haalt zijn handen door mijn haar. Ik lik zachtjes over zijn eikel, laat mijn tong nog een paar keer over zijn hele lul glijden en breng dan zijn hele lul in mijn mond. Ik laat hem tot achter in mijn keel glijden en hij trekt steeds harder aan mijn haar.

Ik laat hem steeds sneller in en uit mijn keel glijden en draai ondertussen met mijn tong om zijn eikel heen. Ik laat hem het ritme bepalen en af en toe stop ik even om over zijn eikel te likken. Ik hoor hem steeds harder kreunen. Dan besluit ik te stoppen. Ik kom omhoog om hem te zoenen en dan duwt hij mij op mijn rug.

Hij begint mijn broek te ontknopen en trekt hem uit. Als hij hem heeft omgeschoven, laat hij zijn hand in mijn slipje glijden. Diep glijdt hij met zijn vingers bij mij naar binnen. Ik voel hoe makkelijk het gaat en merk al hoe onwijs nat ik ben. Dan trekt hij mijn slipje uit en trekt mij naar zich toe. Snel en ongeduldig laat hij zich in mij glijden. Ik kreun als ik voel hoe hij bij mij binnendringt. Ik zet mijn nagels in zijn been en meteen begint hij snel in mij te stoten. Ik voel zijn lust en beestigheid en wordt er zo opgewonden van.

Ik kreun het uit. We kijken elkaar aan terwijl hij op zijn knieën zit en mij stevig bij mijn heupen vast heeft. Hard stoot hij in mij en duwt mij aan mijn heupen tegen zich aan. Dan legt hij mijn billen weer op de grond neer en trekt mijn benen omhoog.

Ik leg mijn benen in zijn nek terwijl hij weer begint te stoten. Ik voel hem zo diep en begin weer hard te kreunen terwijl ik om mij heen op zoek ben naar iets waar ik mij aan vast kan houden. Ik zet mijn nagels in het berenvel waar we op liggen en geniet van de heerlijke seks.

Hij laat zich uit mij glijden en pakt opeens de karamelsaus van het tafeltje. Hij laat een klein sliertje vanaf mijn navel tussen mijn borsten glijden. Dan doet hij hetzelfde met de slagroom en spuit de slagroom op mijn tepels.

Ik sluit mijn ogen en voel nu zijn warme tong over mijn andere tepel. Dan voel ik opeens ook zijn vingers tussen mijn schaamlippen glijden. Zachtjes laat hij zijn vingers rondjes draaien om mijn clitje heen en ik begin weer te kreunen.

Dan laat hij twee vingers diep in mijn naar binnen glijden terwijl hij met zijn duim nog over mijn clit wrijft.

Ik voel nu zijn tong vanaf mijn navel zachtjes likkend naar boven gaan. Het gevoel is heerlijk en ik geniet nog steeds kreunend met mijn ogen dicht. Opeens stopt hij met likken en ik open mijn ogen. Ik zie hem geil naar mij kijken en dan haalt hij zijn vingers uit mij vandaan. Hij laat diezelfde vingers over het laatste beetje slagroom en karamel glijden wat tussen mijn borsten ligt. Dan likt hij het af. Hij likt zijn vingers nog een paar keer en haalt dan het laatste beetje karamel van mijn lijf.

Hij houdt zijn vingers voor mijn mond en ik lik het zoete karamel gretig af. Dan laat hij zijn vingers weer in mij glijden terwijl hij mij begint te likken. Kreunend zet ik mijn nagels in zijn schouders. Hij draait rondjes met zijn tong over mijn clitje, dan likt hij met zijn gehele tong van achter naar voor. Ik voel hoe hij aan een van mijn lipjes zuigt en dan weer rondje met zijn tong over mijn clitje begint te draaien.

Ik kreun het uit en met zijn vingers nog steeds in mij die over mijn g-spot wrijven voel ik hoe mijn orgasme op komt. Ik houd mijn adem in en zet mijn nagels nog dieper in zijn schouders. Ik voel hoe ik aanspan en dan komt het verlossende gevoel. Ik kreun het uit en begin te shaken. Een paar keer schok ik omhoog en duw dan zijn hoofd van mijn kutje af. Hij lacht naar mij. Hij begint mij te zoenen en ik voel hoe hij zijn harde lul weer in mij laat glijden.

Het gevoel is super intens vlak na het orgasme. Het voelt bijna alsof mijn poes explodeert van genot.